Iwan Koszeliweć, ukr. Іван Кошелівець, właśc. Iwan Maksymowycz Jareszko, ukr. Іван Максимович Ярешко (ur. we wsi Wełyka Koszeliwka (ujezd nieżyński guberni czernihowskiej), zm. 5 lutego 1999 w Monachium – ukraiński teoretyk i historyk literatury, wykładowca Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego, redaktor naczelny miesięcznika Suczasnist (1961–1966, 1976–1977 i 1983–1984). Członek Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki.
Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1930 ukończył Instytut Oświaty Ludowej w Nieżynie, pracował jako nauczyciel. W latach 1931–33 docent Instytutu Oświaty Ludowej w Krzemieńczuku. W 1933 oskarżony o burżuazyjny nacjonalizm ukraiński, zwolniony z pracy, uczył w szkołach średnich w Nieżynie. W 1940 rozpoczął studia doktoranckie (aspirantura) w Instytucie Literatury Akademii Nauk USRR.
Od 1944 na emigracji, od 1946 w obozie dipisów w Tyrolu. Od 1947 wraz z innymi ukraińskimi emigrantami z USRR wydawał w Salzburgu magazyn Літаври (pol. Litaury), w którym zadebiutował literacko artykułem Нотатки про український роман (pol. Notatki o powieści ukraińskiej). Poznał wówczas Wołodymyra Kubijowycza, który zaproponował mu współpracę w redakcji Encyklopedii Ukrainoznawstwa. Od 1957 członek kolegium redakcyjnego Encyklopedii, kierownik jej działu literatury, autor wielu haseł.
W latach 1951–1955 redagował kolumnę literacką wychodzącego w Monachium czasopisma Сучасна Україна. Na jej bazie w roku 1955 została powołana Українська літературнa газетa, którą Koszeliweć redagował w latach 1955—60 wspólnie z Jurijem Ławrinenką. Pod koniec 1960 pisma Сучасна Україна і Українська літературна газета połączyły się, by od stycznia 1961 ukazywać się jako magazyn literacko-społeczno- polityczny Сучасність (Suczasnist) (pol. Współczesność). Koszeliweć był redaktorem naczelnym Suczasnosti w latach 1961–1966, 1976–1977 i 1983–1984.
Wykładowca Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego w Monachium.
Zmarł w Monachium i tam jest pochowany. Od 1959 jego żoną była Emma Andijewska – ukraińska poetka, prozaik i malarz.
Wybrane prace Нариси з теорії літератури. Мюнхен, 1954 Сучасна література в УРСР. Нью-Йорк, 1964 Микола Скрипник. Мюнхен, 1972; Київ 1993 Олександр Довженко. Спроба творчої біографії. Мюнхен, 1980 Розмови в дорозі для себе. Фрагменти спогадів та інше. Мюнхен, 1985; wyd II Київ 1994 Літературний процес, дещо з віддалі. Париж, 1991 Про близьке й далеке, або Мені 85, Сучасність, 1993 Жанна д'Арк: Літературна біографія. Київ 1997.
Bibliografia Кошелівець Іван Максимович w: Енциклопедія історії України: Т. 5. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2008, Wyd. «Наукова думка». , s.259.
Jerzy Giedroyc, Emigracja ukraińska. Listy 1950-1982, Warszawa 2005, Wyd. Czytelnik, (korespondencja z Iwanem Koszeliwcem) Archiwalne wydania miesięcznika Сучасність Archiwalne wydania miesięcznika Сучасність i wydawnictwa "Сучасності"
Kategoria:Ukraińscy nauczyciele Kategoria:Ukraińscy literaturoznawcy Kategoria:Ukraińscy historycy literatury Kategoria:Profesorowie Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1999