Kościół świętego Stanisława w Solcu nad Wisłą – rzymskokatolicki kościół filialny należący do dekanatu lipskiego diecezji radomskiej.
Historia Świątynia została ufundowana przez księcia Krzysztofa Zbaraskiego w stylu wczesnego baroku w 1626 roku. Pracowali przy nim ojcowie franciszkanie reformaci aż do kasaty zakonu w 1864 roku, potem opiekę nad kościołem przejęła parafia. Gwardianem tutejszego klasztoru był Bonawentura Czerniawski, stracony przez Rosjan za sprzyjanie powstaniu styczniowemu1863 Słownik biograficzny powstańców styczniowych działających na terenie województwa sandomierskiego, Tarnobrzeg 2013, s. 20.. W tym czasie część klasztoru, ogród i ziemia zostały przekazane szkole, późniejszemu Seminarium Nauczycielskiemu. Budowla była remontowana i konserwowana w latach 1995-1996 przez zespół z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Kościół został poświęcony w dniu 3 listopada 1996 roku przez biskupa Stefana Siczka. Świątynia została wyremontowana dzięki staraniom byłego proboszcza księdza Tadeusza Gębki. Jest to budowla o jednej nawie, orientowana, wybudowana z ciosu.
Architektura Fasada frontowa kościoła podparta jest ścianami piramidalnymi. Świątynia, oprócz nawy posiada także prezbiterium, zakrystię i skarbczyk. Ołtarz główny reprezentuje styl barokowy i został wyrzeźbiony w piaskowcu. Został wykonany w 1630 roku. W jego centralnej części jest umieszczony obraz św. Stanisława. W jego górnej części jest umieszczony obraz Przemienienia Pańskiego. Ołtarz jest ozdobiony także herbem Zbaraskich. Za ołtarzem głównym jest umieszczona zakrystia, w której znajduje się kredens z nadbudową z XVII stulecia. Za zakrystią znajduje się pomieszczenie, w którym przechowywane są obrazy Stacji Drogi Krzyżowej. Pochodzą z XVIII wieku i zostały wyjęte z krużganków. Przed ołtarzem głównym mieści się wejście do grobów. Kościół posiada dwa ołtarze boczne. Lewy ołtarz jest poświęcony Niepokalanemu Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Nad nim znajduje się Trójca Święta, a po obu stronach mieszczą się symbole: Wieża Dawidowa, Dom Złoty, Zwierciadło Sprawiedliwości i Arka Przymierza. Na górze znajduje się św. Wawrzyniec. Prawy ołtarz jest poświęcony św. Antoniemu (obraz pochodzi z XVIII wieku). W jego górnej części jest umieszczony obraz św. Józefa z Dzieciątkiem, a w dolnej obraz Adoracji Matki Bożej a także tabernakulum z lampką wieczną. Organy znajdujące się w świątyni mają ponad 150 lat.
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika Kategoria:Dawne kościoły i klasztory reformatów Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie lipskim Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie mazowieckim Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Solcu nad Wisłą Kościół, Stanisława