Leming amurski (Lemmus amurensis) – gatunek ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Leming amurski występuje od wschodniego Zabajkala i rzeki Amur na wschód wzdłuż Morza Ochockiego i na południowe rozciąga się przez Góry Wierchojańskie i Góry Czerskiego po Góry Kołymskie (Rosja).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1924 roku rosyjski zoolog Borys Winogradow nadając mu nazwę Lemmus amurensis. Holotyp pochodził z Pikan, nad rzeką Zeja, dopływem rzeki Amur na Syberii, w Rosji.
Badania genetyczne wskazują na jego odrębność od leminga nearktycznego i brunatnego. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Lemmus: „leming”. amurensis: Amur, południowo-wschodnia Syberia.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 86–119 mm, długość ogona 9,6–14,7 mm; masa ciała 16,2–51 g.
Biologia Zwierzęta te zamieszkują lasy modrzewiowe, najczęściej w pobliżu bagien. Na Kamczatce zamieszkuje zbocza wulkanu Uzon i na zachodnim wybrzeżu półwyspu. Żywi się głównie mchami.
Samice rocznie wydają na świat 2-4 mioty; nie stwierdzono, by rozmnażały się pod pokrywą śnieżną. Młode samice rodzą 3-6 młodych, starsze, które przeżyły zimę od 5 do 9.
Populacja Gatunek ten jest dość rzadki, ale ma na duży zasięg występowania i nie wykazuje wahań populacji częstych u innych lemingów. Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Karczowniki Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Zwierzęta Arktyki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1924 roku