59. ceremonia wręczenia Oscarów – 59. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 30 marca 1987 w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 23 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1986, a także dwie pozakonkursowe nagrody specjalne. Poprowadzili ją Chevy Chase, Goldie Hawn i Paul Hogan. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 37,19 milionów widzów.

Nominacje zostały ogłoszone 11 lutego 1987 przez prezesa Akademii, Roberte Wise’a, aktora Dona Ameche’a i aktorkę Anjelicę Huston. Najwięcej (po 8) otrzymały ich filmy Pluton i Pokój z widokiem. Podczas ceremonii najwięcej nagród (4), w tym w kategorii najlepszy film, zdobył Pluton. W kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny miał miejsce czwarty w historii Oscarów remis.

Laureaci i nominowani Kategorie konkursowe

+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1986. Najlepszy film Najlepsza reżyseria Pluton – Dzieci gorszego boga – i Hannah i jej siostry – Misja – i David Puttnam Pokój z widokiem – Ismail Merchant | Oliver Stone – Pluton Woody Allen – Hannah i jej siostry James Ivory – Pokój z widokiem Roland Joffé – Misja David Lynch – Blue Velvet Najlepszy aktor pierwszoplanowy Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Paul Newman – Kolor pieniędzy jako Eddie Felson Dexter Gordon – Około północy jako Dale Turner Bob Hoskins – Mona Lisa jako George William Hurt – Dzieci gorszego boga jako James James Woods – Salwador jako Marlee Matlin – Dzieci gorszego boga jako Sarah Jane Fonda – Nazajutrz jako Alex Sternbergen Sissy Spacek – Zbrodnie serca jako Babe Magrath Kathleen Turner – Peggy Sue wyszła za mąż jako Peggy Sue Sigourney Weaver – Obcy – decydujące starcie jako Ripley Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa Michael Caine – Hannah i jej siostry jako Elliot Tom Berenger – Pluton jako sierżant Barnes Willem Dafoe – Pluton jako sierżant Elias Denholm Elliott – Pokój z widokiem jako pan Emerson Dennis Hopper – Mistrzowski rzut jako Shooter Dianne Wiest – Hannah i jej siostry jako Holly Tess Harper – Zbrodnie serca jako Chick Boyle Piper Laurie – Dzieci gorszego boga jako pani Norman Mary Elizabeth Mastrantonio – Kolor pieniędzy jako Carmen Maggie Smith – Pokój z widokiem jako Charlotte Bartlett Najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium Hannah i jej siostry – Woody Allen Krokodyl Dundee – scenariusz: Paul Hogan, i ; historia: Paul Hogan Moja piękna pralnia – Hanif Kureishi Pluton – Oliver Stone Salwador – Oliver Stone i Pokój z widokiem – Ruth Prawer Jhabvala Dzieci gorszego boga – i Kolor pieniędzy – Richard Price Stań przy mnie – i Zbrodnie serca – Beth Henley Najlepszy film nieanglojęzyczny Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Zamach (Holandia) (Austria) Betty Blue (Francja) Upadek Cesarstwa Amerykańskiego (Kanada) Wsi moja sielska, anielska (Czechosłowacja) – – i – – i – Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Najlepszy krótkometrażowy film aktorski – – – – i – – – i – Najlepszy krótkometrażowy film animowany Najlepsza muzyka oryginalna Een griekse tragedie – i – – John Lasseter i Około północy – Herbie Hancock Misja – Ennio Morricone Mistrzowski rzut – Jerry Goldsmith Obcy – decydujące starcie – James Horner Star Trek IV: Powrót na Ziemię – Leonard Rosenman Najlepsza piosenka oryginalna Najlepsza scenografia „Take My Breath Away” (Top Gun) – muzyka i tekst: Giorgio Moroder i „” (Karate Kid II) – muzyka: Peter Cetera i David Foster; tekst: Peter Cetera i „” (Takie jest życie) – muzyka: Henry Mancini; tekst: „” (Krwiożercza roślina) – muzyka: Alan Menken; tekst: „” (Amerykańska opowieść) – muzyka: James Horner i ; tekst: Cynthia Weil Pokój z widokiem – scenografia: i ; dekoracja wnętrz: i Kolor pieniędzy – scenografia: ; dekoracja wnętrz: Hannah i jej siostry – scenografia: ; dekoracja wnętrz: Misja – scenografia: Stuart Craig; dekoracja wnętrz: Obcy – decydujące starcie – scenografia: ; dekoracja wnętrz: Najlepsze zdjęcia Najlepsze kostiumy Misja – Chris Menges Peggy Sue wyszła za mąż – Pluton – Robert Richardson Pokój z widokiem – Star Trek IV: Powrót na Ziemię – Pokój z widokiem – Jenny Beavan i Misja – Otello – i Peggy Sue wyszła za mąż – Piraci – Anthony Powell Najlepszy montaż Najlepsza charakteryzacja Pluton – Claire Simpson Hannah i jej siostry – Misja – Obcy – decydujące starcie – Top Gun – i Mucha – i Klan niedźwiedzia jaskiniowego – i Legenda – Rob Bottin i Najlepszy dźwięk Najlepszy montaż efektów dźwiękowych Pluton – , , Charles „Bud” Grenzbach i Obcy – decydujące starcie – , , i Star Trek IV: Powrót na Ziemię – , , i Top Gun – , Kevin O’Connell, i Wzgórze złamanych serc – , , i Obcy – decydujące starcie – Star Trek IV: Powrót na Ziemię – Top Gun – i Najlepsze efekty specjalne Obcy – decydujące starcie – , Stan Winston, i Duch II: Druga strona – , , i Krwiożercza roślina – , i

Nagrody specjalne

Nagrody honorowe Ralph Bellamy – „za jego wyjątkową sztukę i wybitną służbę dla zawodu aktora” Nagroda im. Irvinga G. Thalberga Steven Spielberg

Statystyki

+ Filmy z co najmniej dwiema nagrodami Nagrody Film 4 Pluton 3 Hannah i jej siostry Pokój z widokiem 2 Obcy – decydujące starcie

+ Filmy z co najmniej dwiema nominacjami Nominacje Film 8 Pluton Pokój z widokiem 7 Hannah i jej siostry Misja Obcy – decydujące starcie 5 Dzieci gorszego boga 4 Kolor pieniędzy Star Trek IV: Powrót na Ziemię Top Gun 3 Peggy Sue wyszła za mąż Zbrodnie serca 2 Krwiożercza roślina Mistrzowski rzut Około północy Salwador

Przebieg Prezenterzy + Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej) Prezenterzy Rola Robert Wise przemowa powitalna Shirley MacLaine wręczenie nagród w kategoriach najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium i najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Marlee Matlin wręczenie nagrody w kategorii najlepszy dźwięk Don AmecheAnjelica Huston wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa Chevy Chase wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż efektów dźwiękowych Lauren Bacall wręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy Christopher ReeveIsabella Rossellini wręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia Jennifer Jones wręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia Helena Bonham CarterMatthew Broderick wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Richard Dreyfuss wręczenie Nagrody im. Irvinga G. Thalberga Leonard NimoyWilliam Shatner wręczenie nagrody w kategorii najlepsze efekty specjalne Oprah Winfrey wręczenie nagrody w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Jeff BridgesSigourney Weaver wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy Bernadette Peters wręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna Bette Midler wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna Królik BugsTom Hanks wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany Rodney Dangerfield wręczenie nagrody w kategorii najlepsza charakteryzacja Sônia BragaMichael Douglas wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film aktorski William Hurt wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa Molly Ringwald wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż Anthony Quinn wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny Karl Malden wręczenie nagrody honorowej Elizabeth Taylor wręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria Bette Davis wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy Dustin Hoffman wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne + Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej) Wykonawcy Utwory Dom DeLuisePat MoritaTelly Savalas „” Natalie ColeJames Ingram „” Peter Cetera „” Lou Rawls „Take My Breath Away” Tony Bennett „” „” chór „”

Ceremonia

W listopadzie 1986 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) zatrudniła do produkcji najbliższej ceremonii , który objął tę rolę po raz pierwszy w karierze. W marcu 1987 prowadzącymi zostali ogłoszeni komik Chevy Chase oraz aktorzy Goldie Hawn i Paul Hogan. Robin Williams miał pierwotnie być czwartym prowadzącym, ale zrezygnował z tej roli z powodu zobowiązań związanych z rolą w filmie Good Morning, Vietnam. objął rolę kierownika muzycznego i dyrygenta orkiestry.

Robert Wise, prezes Akademii, pozwolił Goldwynowi zorganizowanie ceremonii jakkolwiek chce, pod warunkiem zachowania wszystkich kategorii i wręczenia jako ostatniej nagrody za najlepszy film. Priorytetem Goldwyna było skrócenie jej, by trwała maksymalnie trzy godziny. Jedną z jego decyzji było zachowanie ustalonej w ostatnich latach zasady, że przemowa laureatów może trwać maksymalnie 45 sekund, a w przypadku przekroczenia tego czasu zacznie na nich świecić światło. Chciał także zrezygnować z prezentacji nagród dla filmów dokumentalnych i zorganizować dla nich odrębną ceremonię, ale AMPAS się na to nie zgodziła.

Na początku ceremonii Dom DeLuise, Pat Morita i Telly Savalas wykonali piosenkę „” z musicalu . Sammy Cahn napisał na potrzeby gali nowy tekst. Zamiast tradycyjnych odrębnych występów z utowrami nominowanymi w kategorii najlepsza piosenka oryginalna zaprezentowany został 11-minutowy medley, złożony z ich skróconych wersji.

Odbiór Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała oglądalność na poziomie 37,19 miliona widzów w 24,04 milionach gospodarstw domowych, co stanowiło spadek o 2% w porównaniu z poprzednim rokiem i było najniższym wynikiem w historii pomiarów ceremonii wręczenia Oscarów (rozpoczętych w 1974). Miała udział w rynku na poziomie 27,5, co reprezentowało 43% widowni oglądającej wówczas telewizję. Była najlepiej oglądaną transmisją telewizyjną wieczoru, przebijając między innymi finałowy mecz ligi NCAA Division I.

John Hartl z czasopisma „” wyraził opinię, że ceremonia „miała dobre tempo”, ponadto pochwalił zatrudnienie komika Chevy’ego Chase’a jako jednego z prowadzących. z „The New York Times” oceniła: „Była to najbardziej zwięzła, zróżnicowana i najszybsza gala od lat”, w szczególności pochwaliła prowadzenie Chase’a i Paula Hogana, bez których „wieczór wydawałby się wyraźnie pozbawiony blasku”. Michael Burkett z „” napisał: „59. gala z poniedziałkowego wieczoru była niemal wszystkim, czego można było sobie życzyć: całkiem zabawna, stosunkowo dynamiczna, niezwykle uboga w niesmaczność i tandetę przesiąkniętą nostalgią, a także zawierająca wystarczająco dużo znakomicie dobranych fragmentów filmowych”.

z „The Washington Post” wyraził opinię: „Jak zwykle, gala rozdania Oscarów charakteryzowała się brakiem odpowiednich momentów, hałaśliwą scenografią, głębokimi dekoltami, bezsensownymi, wyreżyserowanymi dialogami i, jak to często bywało w ostatnich latach, brakiem elektryzujących i satysfakcjonujących niespodzianek”. z „The Philadelphia Inquirer” oceniła: „Jeśli chodzi o tempo, gala rozdania Oscarów przypominała wyścig ślimaków ze ślimakami”. Dodała także: „Najpoważniejszy problem to Oscaroskleroza, wynikająca z transmisji, po raz kolejny przeładowanej zbyt wieloma produkcjami w stylu Las Vegas”. Jerry Roberts z „” napisał: „Cały ten bałagan przypominał jakiś geek show z karnawałowej awantury, który w sposób kazirodczy rozmnożył się w gigantyczną, obszytą cekinami bitwę królewską na ego, akompaniowanej przez burzę reklam”. Skrytykował także prowadzenie Chase’a i Goldie Hawn, których „pokonała żmudna procedura”.

Ceremonia została nominowana do nagród Primetime Emmy w kategoriach oraz .

Zobacz też