Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1983 były 11 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1983 został fiński kierowca Hannu Mikkola startujący samochodem Audi Quattro A2, drugi był Niemiec Walter Röhrl a trzeci Fin Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Audi i Oplem.

Kalendarz

W sezonie 1983 kalendarz rajdów mistrzostw świata, podobnie jak w ubiegłym, składał się z dwunastu rajdów. Jedyną zmianą było zastąpienie Rajdu Brazylii, Rajdem Argentyny. Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki 1 22–29 stycznia 51. Rajd Monte Carlo Walter Röhrl Wyniki 2 11–13 lutego 33. Rajd Szwecji Hannu Mikkola Wyniki 3 2–5 marca 17. Rajd Portugalii Hannu Mikkola Wyniki 4 30 marca-7 kwietnia 31. Rajd Safari Ari Vatanen Wyniki 5 5–7 maja 27. Rajd Francji Markku Alén Wyniki 6 30 maja-2 czerwca 30. Rajd Grecji Walter Röhrl Wyniki 7 25–28 czerwca 13. Rajd Nowej Zelandii Walter Röhrl Wyniki 8 2–6 sierpnia 3. Rajd Argentyny Hannu Mikkola Wyniki 9 26–28 sierpnia 33. Rajd Finlandii Hannu Mikkola Wyniki 10 2–8 października 25. Rajd San Remo Markku Alén Wyniki 11 25–30 października 15. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Björn Waldegård Wyniki 12 19–23 listopada 32. Rajd Wielkiej Brytanii Stig Blomqvist Wyniki

Zespoły i kierowcy Zespół Producent Samochód Opony Kierowcy Rundy Martini Racing Lancia 037 Rally Walter Röhrl 1, 3, 5–7, 10 Markku Alén 1, 3, 5–6, 8–10 Jean-Claude Andruet 1, 5 Adartico Vudafieri 3, 8 Attilio Bettega 5–7, 10 Francisco Mayorga 8 Pentti Airikkala 9 Audi Sport Audi Quattro A1Quattro A2 Hannu Mikkola All Michèle Mouton 1–10, 12 Stig Blomqvist 1–3, 6–10, 12 Lasse Lampi 2, 9, 11–12 Franz Wittmann 3, 6 Vic Preston 4 Shekhar Mehta 8 Rubén Luis di Palma 8 Bernard Darniche 10 John Buffum 12 Rothmans Opel Rally Team Opel Ascona 400Manta 400 Ari Vatanen 1–2, 4, 6, 9–10, 12 Henri Toivonen 1, 6, 9–10, 12 Guy Frequelin 1, 5 Rauno Aaltonen 4 Jimmy McRae 6, 12 Renault Elf Renault 5 Turbo Jean Ragnotti 1, 5–6 Jean-Luc Thérier 1, 3, 5 Bruno Saby 1, 5 François Chatriot 5 Team Nissan Europe Nissan 240RS Timo Salonen 1, 3–4, 6–7, 9, 12 Terry Kaby 3 Shekhar Mehta 4, 6–7 Mike Kirkland 4 Jayant Shah 4 Tony Pond 5 George Moschous 6 Reg Cook 7 Erkki Pitkänen 9 Peter Geitel 12 Citroën Competitions Citroën Visa Maurice Chomat 1, 3, 6, 12 Alain Coppier 1, 3, 5–6, 9–10, 12 Christian Dorche 1–3, 5–6, 12 Philippe Wambergue 3, 6, 12 Christian Rio 3, 6, 12 BMW Motul BMW M1 Bernard Béguin 5 Jolly Club Lancia 037 Rally Adartico Vudafieri 5, 10 Miki Biasion 10 Tonino Tognana 10 Toyota Team Europe Toyota Celica TCT Björn Waldegård 9, 11–12 Juha Kankkunen 9, 11–12 Per Eklund 11

Wyniki Klasyfikacja kierowców Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1983 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie (tylko kierowcy samochodów grupy A,B lub N) i punktowane one były według zasady: Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

W klasyfikacji na koniec sezonu uwzględniane było siedem z dwunastu najlepszych występów. Rajdy nie uwzględnione w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Miejsce Kierowca MCO SWE POR KEN FRA GRE NZL ARG FIN ITA CIV GBR  Pkt.  1 Hannu Mikkola (10) 20 20 15 – – – 20 20 – 15 15 125 2 Walter Röhrl 20 – 12 – 15 20 20 – – 15 – – 102 3 Markku Alén 15 – 10 – 20 15 – 8 12 20 – – 100 4 Stig Blomqvist 12 15 – – – 12 – 15 15 – – 20 89 5 Michèle Mouton – 10 15 12 – – – 12 – 4 – – 53 6 Ari Vatanen 8 6 – 20 – 10 – – – – – – 44 7 Attilio Bettega – – – – 10 8 12 – – 12 – – 42 8 Lasse Lampi – 12 – – – – – – 4 – – 10 26 9 Shekhar Mehta – – – – – 6 10 10 – – – – 26 10 Per Eklund – – – – – – – – 10 – 12 – 22 11 Björn Waldegård – – – – – – – – – – 20 – 20 12 Adartico Vudafieri – – 8 – 12 – – – – – – – 20 13 Timo Salonen – – – – – – 15 – 3 – – – 18 14 Henri Toivonen 6 – – – – – – – – 13 – – 16 15 Jimmy McRae – – – – – 3 – – – – – 12 15 16 Kalle Grundel – 8 – – – – – – – – – 3 11 17 Jayant Shah – – – 10 – – – – – – – – 10 Alain Ambrosino – – – – – – – – – – 10 – 10 19 Juha Kankkunen – – – – – – – – 6 – – 4 10 20 Bruno Saby 1 – – – 8 – – – – – – – 9 21 Johnny Hellier – – – 8 – – – – – – – – 8 Reg Cook – – – – – – 8 – – – – – 8 Pentti Airikkala – – – – – – – – 8 – – – 8 Miki Biasion – – – – – – – – – 8 – – 8 Eugène Salim – – – – – – – – – – 8 – 8 Russell Brookes – – – – – – – – – – – 8 8 27 Franz Wittmann – – 4 – – 4 – – – – – – 8 28 Antonio Zanini – – 6 – – – – – – – – – 6 Wolfgang Stiller – – – 6 – – – – – – – – 6 Tony Pond – – – – 6 – – – – – – – 6 Possum Bourne – – – – – – 6 – – – – – 6 Franz Wurz – – – – – – – 6 – – – – 6 Dario Cerrato – – – – – – – – – 6 – – 6 John Buffum – – – – – – – – – – – 6 6 35 Jean Ragnotti 4 – – – – – – – – – – – 4 Sören Nilsson – 4 – – – – – – – – – – 4 Manoj Shah – – – 4 – – – – – – – – 4 Jean-Sébastien Couloumiès – – – – 4 – – – – – – – 4 Michael Bish – – – – – – 4 – – – – – 4 Ernesto Soto – – – – – – – 4 – – – – 4 41 Jean-Claude Andruet 3 – – – – – – – – – – – 3 Mikael Ericsson – 3 – – – – – – – – – – 3 Terry Kaby – – 3 – – – – – – – – – 3 Paul de Voest – – – 3 – – – – – – – – 3 Alain Coppier – – – – 3 – – – – – – – 3 Peter Watt – – – – – – 3 – – – – – 3 Jorge Recalde – – – – – – – 3 – – – – 3 Lucky – – – – – – – – – 3 – – 3 49 Mikael Sundström – – – – – – – – 1 – – 2 3 50 Francis Serpaggi 2 – – – – – – – – – – – 2 Lars-Erik Walfridsson – 2 – – – – – – – – – – 2 Christian Dorche – – 2 – – – – – – – – – 2 Jean-Michel Guyot – – – – 2 – – – – – – – 2 Philippe Wambergue – – – – – 2 – – – – – – 2 Mike Cameron – – – – – – 2 – – – – – 2 Carlos Celis – – – – – – – 2 – – – – 2 Erkki Pitkänen – – – – – – – – 2 – – – 2 Bernard Darniche – – – – – – – – – 2 – – 2 59 Ola Strömberg – 1 – – – – – – – – – – 1 Marc Duez – – 1 – – – – – – – – – 1 Jean-Louis Ravenel – – – – 1 – – – – – – – 1 Maurice Chomat – – – – – 1 – – – – – – 1 Gerardo Campo – – – – – – – 1 – – – – 1 Gabriele Noberasco – – – – – – – – – 1 – – 1 Mats Holmbom – – – – – – – – – – – 1 1

Klasyfikacja zespołowa W sezonie 1983 system punktacji producentów był taki sam jak w zeszłym roku. Składał się on z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8º 9º 10ºPunkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 1º 2º 3º 4º 5º 6º 7º 8ºPunkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem z dziesięciu najlepszych występów. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę podczas klasyfikacji zespołowej.

Miejsce Zespół MCO POR KEN FRA GRE NZL ARG FIN ITA GBR  Pkt  1 Lancia 18 14 – 18 18 18 (10) 14 18 – 118 2 Audi 14 18 16 – 14 – 18 18 (6) 18 116 3 Opel 10 (9) 18 12 12 – – 9 12 14 87 4 Nissan – 4 12 8 8 16 – 4 – – 52 5 Renault 6 – – 10 – – 11 – – – 27 6 Toyota – – 10 – – – – 8 – 6 24 7 Subaru – – – – – 13 – – – – 13 8 British Leyland – – – – – 11 – – – – 11 Volkswagen – – – – – – – – – 11 11 10 Peugeot – – 10 – – – – – – – 10 Vauxhall – – – – – – – – – 10 10 12 Mazda – – – – – 9 – – – – 9 Alfa Romeo – – – – – – – – 9 – 9 14 Citroën – 2 – 5 2 – – – – – 9 15 Talbot – 8 – – – – – – – – 8 16 Mitsubishi – – – – – 7 – – – – 7

Przypisy

Linki zewnętrzne Wyniki sezonu na stronie eWRC.com

*