Nikołaj Władimirowicz Tałyzin (ros. Никола́й Влади́мирович Талы́зин, ur. 28 stycznia 1929 w Moskwie, zm. 23 stycznia 1991 tamże) – radziecki polityk, I wicepremier (1985–1988), minister łączności ZSRR (1975–1980).
Od 1944 monter, później konstruktor, w 1955 ukończył Moskiewski Elektrotechniczny Instytut Łączności, po czym pracował jako inżynier, wiodący konstruktor i starszy pracownik naukowy. Od 1960 w KPZR, w 1970 został doktorem nauk technicznych, a 1975 profesorem. Od października 1965 zastępca, później I zastępca ministra, a od września 1975 do października 1980 minister łączności ZSRR. Od października 1980 zastępca, a od października 1985 do października 1988 I zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR; od października 1988 do lipca 1989 ponownie zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, równocześnie stały przedstawiciel ZSRR w RWPG, od września 1989 na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 10 i 11 kadencji. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia i nagrody Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy Nagroda Państwowa ZSRR (dwukrotnie – 1968 i 1975)
Bibliografia http://www.hrono.ru/biograf/bio_t/talyzin_nv.php (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&K0B/1f4b4129/index (ros.)
Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR X kadencji Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR XI kadencji Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Radzieccy ministrowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Wicepremierzy ZSRR Kategoria:Zmarli w 1991