Władimir Nikołajewicz Nowikow (ros. Влади́мир Никола́евич Но́виков, ur. 6 grudnia 1907 we wsi Kriestcy w obwodzie nowogrodzkim, zm. 21 lipca 2000 w Moskwie) – radziecki polityk, wicepremier ZSRR (1960-1962 i 1965-1980), przewodniczący Państwowej Komisji Planowania ZSRR (1960-1962), Bohater Pracy Socjalistycznej (1942).
W 1928 ukończył mechaniczne technikum przemysłowe w Nowogrodzie, a 1934 filię Leningradzkiego Instytutu Wojskowo-Mechanicznego w Iżewsku, kolejno technik, inżynier konstruktor, kierownik wydziału, szef laboratorium, szef wydziału technicznego, główny technolog i główny inżynier fabryki zbrojeniowej w Iżewsku. Od 1936 w WKP(b), 1939-1941 dyrektor fabryki zbrojeniowej w Iżewsku, 1941-1948 zastępca ludowego komisarza/ministra uzbrojenia ZSRR, 1945-1953 dyrektor Instytutu Naukowo-Badawczego nr 61, od 1948 członek Komitetu ds. Radiolokacji przy Radzie Ministrów ZSRR, 1953-1955 szef v Głównego Zarządu Ministerstwa Przemysłu Zbrojeniowego ZSRR, 1955-1957 I zastępca ministra inżynierii ogólnej. Od 29 maja 1957 do marca 1958 przewodniczący Sownarchozu Leningradzkiego Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego, od marca do maja 1958 I zastępca przewodniczącego, a od 7 maja 1958 do 11 maja 1960 przewodniczący Państwowej Komisji Planowania RFSRR, równocześnie od 7 maja 1958 do 16 kwietnia 1959 I zastępca przewodniczącego, a od 16 kwietnia 1959 do 11 maja 1960 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów RFSRR. Od 4 maja 1960 do 17 lipca 1960 przewodniczący Państwowej Komisji Planowania (Gospłanu) Rady Ministrów ZSRR, równocześnie od 4 maja 1960 do 24 listopada 1962 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, od 31 października 1961 do 23 lutego 1981 członek KC KPZR, od lipca do listopada 1962 przedstawiciel ZSRR w RWPG. Od listopada 1962 do 27 marca 1965 przewodniczący Komisji Prezydium Rady Ministrów ZSRR ds. Zagadnień Gospodarki Zagranicznej - minister ZSRR, od 26 marca do 2 października 1965 przewodniczący Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej ZSRR, od 26 marca 1965 do 19 grudnia 1980 ponownie zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, następnie na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1 i od 5 do 10 kadencji.
Odznaczenia Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (3 czerwca 1942)Указ Президиума Верховного Совета СССР Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Социалистического Труда товарищам Быховскому А. И., Ванникову Б. Л., Гонор Л. Р., Еляну А. С., Новикову и Устинову Д. Ф.» от 3 июня 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 15 июня (№ 22 (181)). — С. 1. Order Lenina (pięciokrotnie) Order Kutuzowa I klasy (16 września 1945) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie) Order Czerwonej Gwiazdy (1940) I medale.
Przypisy
Bibliografia Biografia (ros.) Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&DE2/45585186/index (ros.)
Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Radzieccy ministrowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Wicepremierzy ZSRR Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie