Rozbójnik inkaski (Lestoros inca) – gatunek ssaka z rodziny zbójnikowatych (Caenolestidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1917 roku angielski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Orolestes inca. Miejsce typowe to „Torontoy” (), na wysokości , Cuzco, Peru. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca o sygnaturze USNM 194401 i znajdujący się w zbiorach United States National Museum; odłowiony przez amerykańskiego zoologa Edmunda Hellera 14 maja 1915 roku. W tej samej pracy Thomas utworzył dla nowo opisanego gatunku rodzaj Orolestes, lecz nazwa ta okazała się zajęta przez rodzaj ważki, który opisał w 1895 roku angielski entomolog Robert McLachlan; w 1934 roku George Henry Hamilton Tate zaproponował nową nazwę rodzajową Cryptolestes lecz ta również okazała się zajęta przez rodzaj chrząszcza, który opisał w 1899 roku austriacki entomolog Ganglbauer, co zostało skorygowane w tym samym roku przez amerykańskiego publicystę Paula Oehsera, który utworzył nowy rodzaj Lestoros (rozbójnik) którego rozbójnik inkaski jest jedynym przedstawicielem.
Opisany w 1987 roku przez niemieckiego teriologa Johannesa Bublitza nowy gatunek Caenolestes gracilis okazał się być synonimem L. inca ze względu na niewielką zauważalną zmienność klinalną lub wewnątrzgatunkową. Ograniczone dane genetyczne i bardziej istotne dane morfologiczne sugerują, że L. inca jest taksonem siostrzanym dla Rhyncholestes raphanurus.
Etymologia Orolestes: oros, ορεος oreos „góra”; ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”. Cryptolestes: gr. κρυπτος kruptos „ukryty”; ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”. Lestoros: gr. ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”; ορος oros, ορεος oreos „góra”. inca: Inga lub Inca (pol. Inkowie), ludy sprzed podboju Peru i Boliwii. gracilis: lub gracilus „smukły, elegancki, cienki”.
Zasięg wstępowania Rozbójnik inkaski występuje nad górnymi wodami czterech systemów odwadniających wzdłuż zbocza wschodnich Andów od góry Ocobamba, w Cuzco (południowo-wschodnie Peru) do góry Cerro Llamachaqui, w La Paz (zachodnia Boliwia).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 9–12 cm, długość ogona 10–13,5 cm, długość tylnej stopy 2,2–2,4 cm; masa ciała 20–35 g.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zbójnikowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1917 roku