Kalendarium historii Angoli
Czasy kolonialne 1930 – ustanowienie Angoli posiadłością bezpośrednio zarządzaną przez Portugalię. 1951 – Angola została połączona z Portugalią jako zamorska prowincja. 1954 – wprowadzono Statut krajowców, który podzielił ludność Angoli na tzw. assimilados (zasymilowanych) i tzw. indigenos (tubylców); assimilados (stanowiący zaledwie ok. 0,25% ludności kraju) otrzymali obywatelstwo portugalskie. 1954 – Holden Roberto założył niepodległościowy Związek Ludności Angoli. 1956 – utworzony został Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli (MPLA) o profilu lewicowym i niepodległościowym. 1960 – sojusz między Związkiem Ludności Angoli a MPLA. 1961 – pierwsza akcja bojowa MPLA, wybuch wojny o niepodległość Angoli. 1962 – nieudane powstanie Związku Ludności Angoli. 240px|right|thumb|Flaga MPLA będącej największą grupą oporu 1964 – grupa rozłamowa Jonasa Savimbi ze związku Ludności Angoli utworzył odrębną UNITAWalker, John Frederick (2004). A Certain Curve of Horn: The Hundred-Year Quest for the Giant Sable Antelope of Angola. s. 146–148.Wright, George (1997). The Destruction of a Nation: United States Policy Towards Angola Since 1945. s. 2, 8–11 o 57.Abbott, Peter; Manuel Ribeiro Rodrigues (1988). Modern African Wars: Angola and Mozambique, 1961–74. s. 10., reszta struktur dotychczasowej organizacji używała od tej pory nazwy Narodowy Front Wyzwolenia Angoli.
Po uzyskaniu niepodległości 1975 – niepodległość kraju i utworzenie rządu tymczasowego. Następnie wybuch wojny domowej między MPLA, UNITA a Narodowym Frontem Wyzwolenia Angoli. Najsilniejsza organizacja niepodległościowa, MPLA tworzy rząd a prezydentem zostaje Agostinho Neto. Rozpoczyna się trwający do dzisiaj separatystyczny konflikt w KabindzieRothchild, Donald S. (1997). Managing Ethnic Conflict in Africa: Pressures and Incentives for Cooperation. s. 115–116.Algeria: The Politics of a Socialist Revolution, 1970. s. 164.Contested Power in Angola: 1840s to the Present, 2000. s. 167. 1977 – nieudany pucz wojskowy dokonany przez twardogłowych członków MPLAGeorge, Edward (2005). The Cuban Intervention in Angola, 1965–1991: From Che Guevara to Cuito Cuanavale. s. 127–128.. 1978 – stałe ataki ze strony Republiki Południowej Afryki, południowoafrykańska wojna graniczna. 1979 – śmierć Neto, jego następcą został José Eduardo dos SantosAristide R. Zolberg University-in-Exile Professor of Political Science New School for Social Research, Astri Suhrke Professor of International Relations The American University, Sergio Aguayo Professor of International Studies El Colegio de Mexico (1989). Escape from Violence: Conflict and the Refugee Crisis in the Developing World. s. 312. 1988 – początek rozmów pokojowych. 1990 – demokratyzacja, wprowadzenie gospodarki wolnorynkowej. 1992 – wybory parlamentarne. październik 1997 – W I wojnie domowej w Kongu Angola wsparła rebeliantów na czele z Laurentem-Désiré Kabilą. thumb|200px|Flaga UNITA 270px|right|thumb|Agostinho Neto, pierwszy prezydent niepodległej Angoli 1999 – wznowienie walk. 2002 – zakończenie długoletniej wojny. 2008 Pierwsze od 1992 roku wybory odbyły się w 2008. Rezultaty wskazały na wielkie zwycięstwo rządzącej partii MPLA, która uzyskała 82% oddanych głosów. Natomiast główna partia opozycji, UNITA, otrzymała poparcie 10% wyborców. 2010 – Angola wsparła rząd Demokratycznej Republiki Konga w konflikcie w prowincji Kiwu.
Przypisy
Angola Kategoria:Historia Angoli