Polonia w Wielkiej Brytanii – społeczność narodowości polskiej zamieszkująca terytorium Wielkiej Brytanii.
W 2024 brytyjski Urząd Statystyczny oszacował łączną liczbę Polaków w Wielkiej Brytanii na około 750 000 osób i ma tendencję spadkową.
Polacy to pierwsza pod względem liczebności grupa narodowościowa imigrantów w Wielkiej Brytanii, a język polski to drugi co do popularności język w Anglii i trzeci w Wielkiej Brytanii (po angielskim i walijskim), z około 1% populacji posługującym się nim na co dzień.
Największe ośrodki emigracyjne to: Birmingham, Bradford, Edynburg, Glasgow, Londyn (około 110 tys.) najwięcej w dzielnicy Ealing oraz Hounslow, a następnie miasta Manchester oraz Peterborough (około 24 tys.).
Polonię brytyjską można datować od okresu powstania listopadowego, kiedy to do Londynu dotarła pierwsza polska emigracja polityczna.
Demografia W 1931 roku liczba Polaków w Wielkiej Brytanii wynosiła 44 642 osób, a w 1951 roku – 162 339 osób.thumb|Polski sklep w Wielkiej BrytaniiW 2003 przed wejściem Polski do Unii Europejskiej w Wielkiej Brytanii mieszkało około 69 tysięcy Polaków. Dziesięć lat później w Wielkiej Brytanii mieszkało około 688 000 Polaków urodzonych w Polsce, co było skutkiem szczególnie szybko rosnącej ich liczby w latach 2004-2008, czyli od wejścia Polski do UE do początku kryzysu gospodarczego z Wielkiej Brytanii.
Na koniec 2017 brytyjski urząd statystyczny oszacował liczbę Polonii mieszkającej na terenie Wielkiej Brytanii na około 1 mln 21 tysięcy osób. W 2018 Office for National Statistics oszacował liczbę Polonii mieszkającej na terenie Wielkiej Brytanii na 905 000 osób (w tym 832 000 osób urodzonych w Polsce). Według statystyk brytyjskiego urzędu statystycznego, Polki w Wielkiej Brytanii rodzą rocznie 23 tysiące dzieci. W kolejnych latach ich liczba znacznie zmalała do 682 000 w czerwcu 2021 roku, co miało związek z wyjściem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, a także z trudnościami na rynku pracy wywołanymi przez pandemię Covid-19. Spadek był skutkiem nie tylko zwiększonej liczby wyjeżdżających z UK Polaków, ale także mniejszej liczby przyjeżdżających.
Według najnowszych szacunków z 2023 roku, liczba Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii utrzymuje się na poziomie około 700–800 tysięcy. Głównymi przyczynami utrzymującej się tendencji spadkowej są zmiany w prawie imigracyjnym po Brexicie, poprawa sytuacji ekonomicznej w Polsce oraz ograniczenia związane z pandemią. Mimo to polska społeczność pozostaje jedną z największych i najbardziej aktywnych grup imigranckich w Wielkiej Brytanii, odgrywając istotną rolę w życiu gospodarczym i kulturalnym kraju.
Kultura thumb|Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, IPMS Instytut Piłsudskiego Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie Ognisko Polskie w Londynie – pierwszy polski klub, restauracja i teatr/sala wystawowa Polska Fundacja Kulturalna Polska Macierz Szkolna w Wielkiej Brytanii POSK Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny w Londynie – siedziba szeregu organizacji zajmujących się sprawami kombatanckimi oraz promocją polskiej kultury, oświaty i sztuki w Wielkiej Brytanii. Polski Uniwersytet na Obczyźnie
Przestępczość Według statystyk National Police Chiefs’ Council z 2015 Polacy stanowili najliczniejszą grupę (10 300 osób) spośród obywateli państw Unii Europejskiej skazanych za przestępstwa popełnione na terenie Wielkiej Brytanii. W 2016 w brytyjskich więzieniach, karę pozbawienia wolności, odsiadywało ponad tysiąc Polaków.
Religia Dla wiernych kościoła rzymskokatolickiego w kilkudziesięciu miastach są polskie parafie oraz odbywają się msze w języku polskim. W języku polskim odbywają się również spotkania religijne innych wyznań m.in. Świadków Jehowy.
Dyskryminacja i rasizm wobec Polaków mały|Graffiti Poles out () w Londynie (2011) Przejawy dyskryminacji i ksenofobii wobec Polaków w Wielkiej Brytanii były odnotowywane już przed referendum w sprawie członkostwa kraju w Unii Europejskiej w 2016. Badania nad doświadczeniami polskich migrantów wskazują, że szczególnie od czasu kryzysu gospodarczego z 2008 roku zmienił się sposób przedstawiania Polaków w części debaty publicznej – z postrzegania ich jako pożądanej i „niewidocznej” grupy migrantów na przedstawianie ich jako konkurencji na rynku pracy oraz obciążenia systemu świadczeń i usług publicznych. Badania prowadzone wśród polskich migrantów w Wielkiej Brytanii dokumentowały również przypadki werbalnego i fizycznego nękania o charakterze rasistowskim przed referendum. W okresie kampanii referendalnej część brytyjskich mediów posługiwała się negatywnymi określeniami dotyczącymi polskiej migracji; Europejska Komisja przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI) krytykowała wówczas część brytyjskiej prasy za używanie obraźliwego, dyskryminującego i prowokacyjnego języka.
Po referendum w 2016 odnotowano wzrost liczby incydentów ksenofobicznych i rasistowskich wobec migrantów z Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polaków. Wśród odnotowanych przypadków znalazły się anty-polskie napisy i ulotki, a także napaści fizyczne; szczególne zainteresowanie opinii publicznej wzbudziła śmierć polskiego obywatela Arkadiusza Jóźwika w Harlow. Na wzrost liczby zgłaszanych incydentów zwracały uwagę m.in. brytyjskie instytucje publiczne oraz organizacje zajmujące się przeciwdziałaniem rasizmowi. Hope Not Hate wskazywała na informacje przekazywane przez organizacje reprezentujące społeczności wschodnioeuropejskie, dotyczące wzrostu liczby takich przypadków. W 2017 w publikacji Hope Not Hate Rafał Pankowski ze Stowarzyszenia „Nigdy Więcej” opisywał zarówno dyskryminację Polaków po referendum, jak i działalność polskich środowisk skrajnie prawicowych wśród brytyjskiej Polonii.
Prasa Cooltura Polish Weekly Magazine tygodnik Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza Goniec Polski tygodnik Nowy Czas miesięcznik Polski Magazyn w UK
Polacy związani z Wielką Brytanią thumb|100px|Jan Łaski thumb|100px|Paweł Edmund Strzelecki thumb|100px|Joseph Conrad thumb|100px|Maria Pawlikowska-Jasnorzewska thumb|100px|Stetysz thumb|100px|Zofia Terné thumb|100px|Józef Rotblat
Jan Łaski (1499–1560) – duchowny i działacz reformacji na terenie Anglii Józef Boruwłaski (1739–1837) – słynny karzeł i pamiętnikarz Paweł Edmund Strzelecki (1797–1873) – podróżnik, geolog, geograf, badacz i odkrywca Tadeusz Krępowiecki (1798–1847) – polityk i publicysta, działacz niepodległościowy, uczestnik powstania listopadowego Stanisław Gabriel Worcell (1799–1857) – działacz polityczny, pisarz i publicysta Piotr Steinkeller (1799–1854) – przedsiębiorca i bankier, pionier polskiego przemysłu Piotr Falkenhagen-Zaleski (1809–1883) – finansista, powstaniec listopadowy, działacz emigracyjny Zenon Świętosławski (1811–1875) – działacz emigracyjny, uczestnik powstania listopadowego oraz partyzantki Zaliwskiego, socjalista utopijny Stanisław Julian Ostroróg (1835–1890) – oficer Wojny Krymskiej, wynalazca, poeta, fotograf Bernard Alojzy Łubieński (1846–1933) – zakonnik, prezbiter Joseph Conrad (1857–1924) – pisarz angielskojęzyczny Konstanty Skirmunt (1866–1949) – dyplomata, długoletni ambasador II Rzeczypospolitej przy Dworze Św. Jakuba Józef Haller (1873–1960) – generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Dowódca wszystkich Wojsk Polskich Stanisław Sosabowski (1892–1967) – generał brygady, dowódca 1 Brygady Spadochronowej, z którą walczył w bitwie o Arnhem Jerzy Świrski (1882–1959) – kontradmirał Polskiej Marynarki Wojennej Teresa Łubieńska (1884–1957) – działaczka społeczna, porucznik Armii Krajowej Bronisław Malinowski (1884–1942) – antropolog Władysław Raczkiewicz (1885–1947) – prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie w latach 1939–1947 Maria Antonina Czaplicka (1886–1921) – etnografka Mieczysław Lubelski (1887–1965) – rzeźbiarz, ceramik Stanisław Rola-Arciszewski (1888–1953) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, publicysta wojskowy Józef Retinger (1888–1969) – pisarz i polityk Zygmunt Nowakowski (1891–1963) – pisarz, dziennikarz, aktor, reżyser, współpracownik Radia Wolna Europa Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891–1945) – poetka, dramatopisarka Zygmunt Podhorski (1891–1960) – generał brygady Edward Bernard Raczyński (1891–1993) – dyplomata, Prezydent RP na Uchodźstwie Stanisław Maczek (1892–1994) – generał dywizji Wojska Polskiego, honorowy obywatel Holandii Michał Tokarzewski-Karaszewicz (1893–1964) – generał dywizji Polskich Sił Zbrojnych, wolnomularz, teozof, duchowny Kościoła liberalnokatolickiego Stefan Tyszkiewicz (1894–1976) – inżynier, wynalazca Mieczysław Grydzewski (1894–1970) – historyk, felietonista, dziennikarz, redaktor czasopisma „Skamander” oraz tygodnika „Wiadomości Literackie” Wanda Gertz (1896–1958) – działaczka patriotyczna i niepodległościowa, major Wojska Polskiego, żołnierz Kedywu Gustaw Łowczowski (1897–1984) – żołnierz Legionów Polskich, pułkownik piechoty Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Klemens Rudnicki (1897–1992) – generał dywizji, Beata Obertyńska (1898–1980) – poetka Sawa (Sowietow) (1898–1951) – biskup Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, generał brygady na czas wojny Wojska Polskiego. Halszka Wasilewska (oficer) (1899–1961) – oficer Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Roman Wajda (1901–1974) – polski inżynier, podpułkownik saperów Wojska Polskiego, główny pomysłodawca budowy Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w Londynie, wykładowca i działacz polonijny w Wielkiej Brytanii Marian Hemar (1901–1972) – poeta, satyryk, komediopisarz, dramaturg, tłumacz poezji, autor tekstów piosenek Adam Ciołkosz (1901–1978) – polityk, oficer, publicysta, mąż Lidii Aniela Pawlikowska (1901–1980) – polska malarka, portrecistka i autorka ilustracji książkowych Lidia Ciołkosz (1902–2002) – działaczka socjalistyczna, publicystka, historyczka, Józef Mackiewicz (1902–1985) – pisarz, publicysta Jadwiga Harasowska (1904–1978) – wydawca Adam Harasowski (1904–1996) – kompozytor, szopenolog, inżynier mechanik Aleksandra Stypułkowska (1906–1982) – adwokatka, dziennikarka Feliks Topolski (1907–1989) – malarz i rysownik Tadek Marek (1908–1982) – inżynier, konstruktor Józef Rotblat (1908–2005) – fizyk, radiobiolog, Laureat Pokojowej Nagrody Nobla Krystyna Skarbek (1908–1952) – agentka brytyjskiego wywiadu Henryk Zygalski (1908–1978) – matematyk i kryptolog Marek Żuławski (1908–1985) – malarz, grafik, esejista Zofia Terné (1909–1985) – aktorka kabaretowa, kompozytorka, pianistka Jerzy Mirewicz (1909–1996) – TJ, prezbiter, pisarz, wykładowca i redaktor Lew Sapieha (1913–1990), ułan, dziennikarz i tłumacz Andrzej Panufnik (1914–1991) – kompozytor, dyrygent Edward Szczepanik (1915–2005) – polski ekonomista (doktor ekonomii), premier Rządu RP na uchodźstwie w latach 1986–1990 Franciszek Kornicki (1916–2017) – dowódca wojskowy Zbigniew Makowiecki (1917–2017) – kawalerzysta, pułkownik Mieczysław Stachiewicz (1917) – architekt, pilot Hanna Segal (1918–2011) – lekarka, psychoanalityczka Ryszard Kaczorowski (1919–2010) – prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie w latach 1989–1990 Anna Sabbat (1924–2015) – polska działaczka emigracyjna w Wielkiej Brytanii, żona Kazimierza Sabbata, pierwsza dama Andrzej Ciechanowiecki (1924–2015) – historyk sztuki, marszand, mecenas kultury Zbigniew Pełczyński (1925) – filozof, profesor emerytowany Uniwersytetu Oksfordzkiego Zygmunt Bauman (1925–2017) – socjolog, filozof Jan Darowski (1926–2008) – poeta, eseista, tłumacz Leszek Kołakowski (1927–2009) – filozof, profesor na Uniwersytecie Oksfordzkim Bolesław Taborski (poeta) (1927–2010) – pisarz, teatrolog, krytyk literacki, tłumacz, dziennikarz BBC Zofia Butrym (1927–2017) – polska socjolog, specjalistka w dziedzinie pracy społecznej Artur Rynkiewicz (1927–2019) – minister spraw emigracji w ostatnim Rządzie RP na uchodźstwie