Wojna polsko-niemiecka w latach 1007–1013 – konflikt zbrojny toczony w latach 1007–1013 pomiędzy Polską a Niemcami. Konflikt ten był kontynuacją przegranej dla Polski wojny polsko-niemieckiej w latach 1002–1005.
Historia Wojnę rozpoczęła strona niemiecka, jednak Bolesław I Chrobry szybko przejął inicjatywę i najechał terytoria na Łużycach, odzyskując wiele z grodów utraconych kilka lat temu (choć bez Miśni). Kontrofensywa Henryka ruszyła dopiero w 1010, nie przyniosła jednak żadnych skutków. Krótkotrwały pokój został zawarty na Zielone Świątki roku 1013 w Merseburgu. Bolesław otrzymał jako lenno ziemię milecką (z Budziszynem) i Łużyce. Kolejne działania zbrojne rozpoczęły się w latach 1015–1018 po tym, jak Bolesław odmówił wypełnienia swoich zobowiązań lennych.
Ważniejsze bitwy: oblężenie Lubusza
Przypisy
Bibliografia Tymieniecki Kazimierz, Bolesław Chrobry. W: Konopczyński Władysław (ed): Polski słownik biograficzny. T. II: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, 1936. . s. 251
Kategoria:Historia Niemiec w średniowieczu Kategoria:Polska wczesnopiastowska Kategoria:Stosunki Polski średniowiecznej ze Świętym Cesarstwem Rzymskim 1007 polsko-niemiecka 1007–1013