Kamienica Józefa Skalskiego – zabytkowa kamienica znajdująca się przy ulicy Krakowskie Przedmieście 45 w Warszawie, w dzielnicy Śródmieście.
Opis W 1655 roku znajdujący się w tym miejscu budynek należał do mieszczanina Bischoffa. W 1700 roku właścicielem nieruchomości był kuśnierz Kazimierz Ziomecki, a w latach 1743–1767 spadkobiercy niejakiego Gebla. Obecna klasycystyczna kamienica została wzniesiona w latach 1774–1777 według projektu Efraima Schroegera dla nadwornego lekarza króla Stanisława Augusta, Józefa Skalskiego. Skalski był również aptekarzem i prowadził w kamienicy skład apteczny.
W 1917 roku kamienica była restaurowana według projektu Kazimierza Skórewicza i Kazimierza Tołłoczki
W 1944 roku kamienica została spalona, ocalała jednak fasada i elewacja od strony ul. Koziej.
Kamienica została odbudowana w latach 1948–1949 według projektu Mieczysława Kuzmy. W 1965 roku została wpisana do rejestru zabytków.
W 1999 roku zaadaptowano poddasze skryte w mansardowym dachu, co spowodowało pojawienie się w zadaszeniu facjatki.
Przypisy
Skalskiego Józefa