thumb|Oficer wyższy grenadierów gwardii 1815-1826 Pułk Grenadierów Gwardii – pułk piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk sformowany 20 czerwca 1815 z batalionu wzorowego. Posiadał organizację odmienną od innych pułków piechoty polskiej. Składał się ze sztabu i dwóch batalionów po osiem kompanii. Kompanie liczyły po 4 oficerów, 10 podoficerów i 128 szeregowych. Cały pułk, obok generała-dowódcy, liczył etatowo 6 oficerów starszych, 72 młodszych, 162 podoficerów, 103 muzykantów i 1984 szeregowych. Poza tym 66 oficerów oraz 83 podoficerów i szeregowych niefrontowych. Łącznie liczył 2417 ludzi i wchodził w skład trzybrygadowej dywizji piechoty rosyjskiego Rezerwowego Korpusu Gwardii.
Od 29 listopada 1831 zwany pułkiem grenadierów byłej Gwardii, a później pułkiem grenadierów
Dyslokacja pułku Stanowisko: Warszawa. Koszary Aleksandryjskie
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: gen. Franciszek Żymirski gen Henryk Milberg ppłk Jerzy Niewęgłowski płk Feliks Breański
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego
Bitwy i potyczki: Warszawa (12 lutego 1831) Stanisławów Wawer (19 lutego i 31 marca 1831) Grochów (25 lutego 1831) Mińsk Iganie Sucha Jędrzejów Budziska Okęcin Warszawa (6 i 7 września 1831) W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 1 kawalerski, 49 złotych i 84 srebrne krzyże Orderu Virtuti Militari.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota powstania listopadowego Kategoria:Pułki piechoty Królestwa Kongresowego Kategoria:Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego w Warszawie Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1815 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1831