Roddy Piper, właśc. Roderick George Toombs (ur. 17 kwietnia 1954 w Saskatoon, prowincja Saskatchewan w Kanadzie, zm. 31 lipca 2015 w Los Angeles) – kanadyjski wrestler i aktor.
W wrestlingu występował jako Roddy Piper w gimmicku energicznego Szkota pochodzącego z Glasgow, ubranego w kilt oraz występującego przy akompaniamencie muzyki odgrywanej na dudach11 Things WWE Wants You To Forget About Rowdy Roddy Piper – 11. His True Heritage, whatculture.com, [dostęp 2024-07-28].What was Rowdy Roddy Piper’s Net Worth?, essentiallysports.com, [dostęp 2024-07-28].. Przez tabloid The Daily Telegraph określony jako największy wrestlingowy antagonista wszech czasów'Rowdy' Roddy Piper, wrestler – obituary, telegraph.co.uk, [dostęp 2024-08-01].. Członek galerii sław WWE Hall of Fame (2005)Roddy Piper, wwe.com, [dostęp 2024-07-14].. Jeden z najbardziej utytułowanych zawodników wrestlingu na terytoriach podległych organizacji National Wrestling Alliance (NWA) gdzie w trakcie kariery sięgnął po ok. 30 tytułów mistrzowskichRoddy Piper – Titles, cagematch.net, [dostęp 2024-07-13].. Będąc aktorem sukces odniósł dzięki głównej roli Johna Nady w filmie science fiction pt. Oni żyją z 1988, a cytat wypowiadany przez niego w tym filmie „I have come here to chew bubble gum and kick ass. And I’m all out of bubble gum” (pol. „Wpadłem tu żuć sobie gumę i skopać nieco tyłków. Ale guma już mi się skończyła”) wszedł do kanonu popkultury jako ikonicznyTHEY LIVE: THE STORY BEHIND HOW RODDY PIPER CAME UP WITH THE MOVIE’S MOST FAMOUS LINE, syfy.com, [dostęp 2024-07-13].No bubble gum? No problem. ‘They Live’ is alive at The Varsity., varsitydesmoines.com, [dostęp 2024-07-13]."Oni żyją". Kultowy klasyk, na którym łapy kładą neonaziści (KULTOWY CZWARTEK), wyborcza.pl, [dostęp 2024-07-13]..
Życiorys Młodość Urodził się w Saskatoon, a wychowywał się w Winnipeg – tam też uczęszczał do szkoły średniej Windsor Park Collegiate. Jego ojciec Stanley Baird Toombs był funkcjonariuszem Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej przy przewoźniku kolejowym Canadian National RailwayA Rowdy tale. Roddy Piper’s children finish writing his life story, winnipegfreepress.com, [dostęp 2024-07-14]., matka zaś – Eileen Anderson miała pochodzenie szkocko-kanadyjskie. Jeszcze w okresie gimnazjum został wydalony ze szkoły za posiadanie noża sprężynowego, który nosił przy sobie podczas lekcjiRoddy Pipper Talks to Steve Austin About Pulling a Knife on His Teacher, Working w/ Gene LeBell, Constructing His First Promos, wrestlezone.com, [dostęp 2024-07-14].. Po wydaleniu z gimnazjum jego relacje z ojcem stały się napięte przez co opuścił rodzinny dom i wychowywał się w schroniskach młodzieżowych prowadzonych przez YMCAFive Memorable Times Roddy Piper Didn’t Give A F*ck, itrwrestling.com, [dostęp 2024-07-14].. Imał się również dorywczych prac podejmowanych w lokalnych siłowniach w Kanadzie oraz zaczął grywać na dudach osiągając biegłość w grze na tym instrumencie muzycznymR. Piper, R. Picarello, In The Pit with Piper, Rozdział Roddy Piper Is Born, books.google.pl, [dostęp 2024-07-20].. Przyjaźnił się również z późniejszym hokeistą NHL Camem Connorem'Rowdy' Roddy Piper got his start in the ring in Winnipeg, cbc.ca, [dostęp 2024-07-13]..
Jeszcze w okresie szkoły średniej trenował zapasyRoddy Pipper Talks to Steve Austin About Pulling a Knife on His Teacher, Working w/ Gene LeBell, Constructing His First Promos, wrestlezone.com, [dostęp 2024-07-14]. (sięgnął po szkolne mistrzostwo w kategorii do 76 kgThe Official Biography, rowdyroddypiper.com, [dostęp 2024-07-20].). Trenował pięściarstwo w klubie Landsdown Boxing Club w TorontoThe Official Biography, rowdyroddypiper.com, [dostęp 2024-07-20]., a później utrzymywał również, że został laureatem turnieju pięściarskiego Golden Gloves, jednak sam Toombs nie figuruje w zestawieniu mistrzów Golden Gloves ani pod jego prawdziwym imieniem i nazwiskiem ani też pod żadnym z jego pseudonimów ringowych10 Things Fans Should Know About Roddy Piper's Life Outside WWE, thesporster.com, [dostęp 2024-07-14].. Trenował również judo pod okiem Gene’a LeBella, który przyznał mu czarny pas w tej sztuce walkiHOW RODDY PIPER GOT HIS BLACK BELT FROM GENE LEBELL, mixedmartialarts.com, [dostęp 2024-07-14]..
Początki kariery w wrestlingu Karierę zawodowego zapaśnika rozpoczął jeszcze w okresie gdy uczęszczał do szkoły średniej w 1969 (mając 15 lat)The Official Biography, rowdyroddypiper.com, [dostęp 2024-07-20].. Jak sam wyznał w książce autobiograficznej In the Pit With Piper wydanej w 2002, pseudonim Roddy Piper przyjął po tym jak podczas jednej z walk, konferansjer ringowy zapowiedział go przy akompaniamencie muzyki odgrywanej na dudach jako Roddy the Piper (ang. Roddy Dudziarz)R. Piper, R. Picarello, In The Pit with Piper, Rozdział Roddy Piper Is Born, books.google.pl, [dostęp 2024-07-20].. Od 1973 do 1975 występował jako jobber w walkach dla American Wrestling Association (AWA) oraz organizacji podległych National Wrestling Alliance (NWA). Od 1975 zaczął sukcesywnie rozwijać swój gimmick Rowdy – chuligańskiego, zadziornego Szkota, który łatwo wchodził w rywalizację z innymi zawodnikami, a także prowadził konflikt z lokalną społecznością meksykańską na terenie Kalifornii, kiedy podczas wrestlingowych show Piper odgrywał na dudach na złość latynoskich widzów Hymn Meksyku – później był zagłuszany przez samych widzów, którzy na wejście zaczęli akompaniować meksykańską piosenkę ludową La Cucaracha tworząc ogólny chaos podczas showFor whom the bagpipes toll: with a new no-holds-barred book, the kilt-wearing bad boy takes on Vince McMahon and the wrestling establishment – Interview: Rowdy Roddy Piper (strona zarchiwizowana), findarticles.com, [dostęp 2024-07-20]..
Na terenie Kalifornii występował w rywalizacji z Chavo Guerrero Sr. oraz Gorym Guerrero, później po przegraniu przez niego zakładu i ogolenia mu głowy na łyso zaczął występować w masce jako The Masked Canadian w tag teamie u boku Chavo Guerrero Sr.Rowdy Roddy Piper (strona zarchiwizowana), canoe.ca, [dostęp 2024-07-20]. Na przełomie 1978 i 1979 Piper opuścił Kalifornię dołączając do konglomeratu organizacji wrestlingu skupionych pod szyldem Pacific Northwest Wrestling.
W 1980 dołączył do Mid-Atlantic Wrestling (późniejsze Jim Crockett Promotions) prowadząc rywalizację z Rickiem Flairem i Jackiem Brisco. Występował również jako komentator walk wrestlingowych. W 1982 został zwolniony z Mid-Atlantic Wrestling ze względu na spóźnienie się na show. Następnie wyjechał na Portoryko by w 1983 z powrotem powrócić do różnych organizacji wrestlingu na terytorium stanu Georgia, gdzie ponownie toczył walki z Rickiem Flairem oraz wszedł w rywalizację z Sgt. Slaughterem i Gregiem Valentine’em – w szczególności jego walka z Valentine’em podczas gali Starrcade ’83: A Flare for the Gold w 1983 przeszła do historii pod nazwą The Year of the Ear, ponieważ podczas tego starcia Valentine uszkodził błonę bębenkową Piperowi, atakując go psią obrożą w dog collar matchu – w następstwie tej kontuzji Piper stracił od 50 do 75% słuchu lewego uchaRowdy Roddy Piper (strona zarchiwizowana), canoe.com, [dostęp 2024-07-25].Roddy Piper and Greg Valentine – Their Lauded Feud & Dog Collar Match, prowrestlingstories.com, [dostęp 2024-07-25]..
World Wrestling Federation thumb|right|Roddy Piper w walce z Mr. T podczas WrestleManii I w 1985. W tle Hulk Hogan. Jeszcze w 1979 Piper stoczył kilka walk dla World Wrestling Federation (WWF), jednakże pełny kontrakt na występy w tej organizacji podpisał dopiero w 1983 by zacząć w pełni występować od 1984. W WWF debiutował w 1984 jako menedżer Davida Schultza i "Mr. Wonderful" Paula Orndorffa jednak gimmick ten został szybko porzucony przez WWF na rzecz bookowania Pipera jako czynnego wrestleraAsk 411 Wrestling: Why Did the WWF Start Roddy Piper as a Manager?, 411mania.com, [dostęp 2024-07-25]..
Tuż po tym jak zaczął występować jako wrestler w WWF, nadano mu własny segment o nazwie „Piper’s Pit” (ang. Nora Pipera) odbywający się podczas telewizyjnych programów wrestlingowych produkowanych przez WWFThe 10 Greatest Piper’s Pit Segments Of All Time, thesportster.com, [dostęp 2024-07-25].. Wywiady przeprowadzane przez Pipera w ramach Piper’s Pit z innymi zawodnikami WWF ustawiały karierę Pipera jako głównego antagonisty WWF lat 80., stając się z czasem kultowymiPiper responds to being ranked as wrestling's greatest villain, wwe.com, [dostęp 2024-07-14].. Podczas Piper’s Pit, Roddy Piper zapraszał do wywiadu innych zawodników WWF, a następnie antagonizował ich przeciwko sobie podważając kariery lub wprost obrażając ich lub nawet fizycznie atakującThe Backstage Story On Roddy Piper & Jimmy Snuka’s Coconut Incident In WWE, thesportster.com, [dostęp 2024-07-14]..
W 1985 Piper prowadził rywalizację z Hulkiem Hoganem o tytuł WWF Championship. W tym samym czasie WWF zaczęła również promować swoją pierwszą dużą galę w systemie pay-per-view sygnowaną nazwą „WrestleMania”, którą zapowiedziano w hali Madison Square Garden w Nowym Jorku. Rywalizacja Pipera i Hogana zaprowadziła obu zawodników do starcia podczas ww. WrestleManii I, gdzie obaj zmierzyli się w tag teamowej walce wieczoru gali – Hulk Hogan i Mr. T vs Roddy Piper i Paul Orndorff, w której zwycięstwo odnieśli Hogan i Mr. TWrestleMania I Main Event, wwe.com, [dostęp 2024-07-25].. Rok później podczas gali WrestleMania 2 Piper zmierzył się w walce bokserskiej z Misterem T, którą również przegrał, będąc zdyskwalifikowanym za wykonanie rzutu swoim przeciwnikuA Look Back At WrestleMania II: Rowdy Roddy Piper vs Mr. T, fightsatw.com, [dostęp: 2024-07-25]..
W 1987 ogłosił zakończenie kariery wrestlera ogłaszając przejście do aktorstwa – jego „walką pożegnalną” z zawodowymi zapasami było starcie z zakładem „włosy kontra włosy” przeciwko Adrianowi Adonisowi podczas gali WrestleMania III, którą Piper wygrałFirst 10 WWE Wrestlers To Defeat Roddy Piper (In Chronological Order), thesportster.com, [dostęp 2024-07-25]..
Po dwuletniej przerwie Piper powrócił do zawodowych zapasów w WWF. Nadal prowadził segment Piper’s Pit oraz regularnie występował w kolejnych programach i galach pay-per-view produkowanych przez WWF. W styczniu 1992 podczas gali Royal Rumble (1992) sięgnął po swój jedyny indywidualny tytuł jaki zdobył w ramach organizacji WWF – WWF Intercontinental Championship, tracąc go następnie podczas gali WrestleMania VIII niespełna trzy miesiące później na rzecz Breta HartaWrestleMania 8, a two-for-one deal (strona zarchiwizowana), slam.cane.ca, [dostęp 2024-07-25].. W latach 1994–1996 prowadził różne rywalizacje – m.in. z Jerrym „The Kingiem” LawleremWWF Monday Night RAW – March 21st, 1994, blogofdoom.com, [dostęp 2024-07-25]. oraz komentował wydarzenia rozgrywane w WWF podczas panelu „The Bottom Line” w programie All-American Wrestling.
Od końca stycznia 1996 zaczął odgrywać rolę „tymczasowego przewodniczącego WWF” po tym jak Gorilla Monsoon został odsunięty z występów po ataku na niego przez VaderaWWF: Monday Night Raw (01.29.96), pdrwrestling.net, [dostęp 2024-07-25].. Rozpoczął też rywalizację z Goldustem. Na początku września 1996 po raz ostatni pojawił się w WWF podczas odcinka Monday Night RAW, który miał miejsce w kanadyjskim mieście TorontoWWF: Raw Championship Friday (09.06.96), pdrwrestling.net, [dostęp 2024-07-25]..
World Championship Wrestling