Leila Marouane, właśc. Leyla Z. Mechentel (ur. 1960 na Dżerbie w Tunezji, zm. 8 kwietnia 2026 w Paryżu) – algiersko-francuska dziennikarka i pisarka. Uznawana za jedną z czołowych północnoafrykańskich pisarek.

Życiorys Dzieciństwo Leila Marouane urodziła się w roku 1960 na Dżerbie, gdzie z Algierii przymusowo wyemigrowali jej rodzice – młodzi działacze ruchu oporu. Gdy miała 6 miesięcy, jej rodzina udała się do południowej Europy (Włochy, Hiszpania), a po kilku miesiącach do Maroka. W 1961 r. w Meknes urodził się młodszy brat Leili. Po odzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962 roku, rodzina Mechentel zdecydowała się tam wrócić. Rodzice Leili ponownie zarejestrowali narodziny Leili i jej brata, tym razem w swojej rodzinnej miejscowości, nadając im tym samym podwójne miejsce urodzenia.

W wieku 4 lat Leila rozpoczęła naukę we francuskiej szkole w Biskirze, gdzie został oddelegowany jej ojciec – wysoki urzędnik państwowy. W wieku 10 lat została stypendystką jednego z najbardziej prestiżowych liceów w Algierze, w którym spędziła 8 lat. Jej młody wiek i braki w znajomości języka arabskiego sprawiły, że musiała powtarzać klasę. Jednak właśnie w tym okresie, jak później mówiła, zaczęła marzyć o karierze autorki i podejmowała pierwsze próby pisarskie. Jej nauczycielowi francuskiego udało się nawet znaleźć w Paryżu wydawcę chętnego wydrukować teksty dwunastoletniej Marouane, ale ta, ze względu na ojca i jego marzenie o córce-lekarzu, kategorycznie odmówiła, nie przestając jednak pisać.

Okres studiów Po maturze Leila rozpoczęła studia medyczne, które później przerwała by studiować literaturę. Mieszkała wówczas sama w konserwatywnym mieście na północy prowincji Al-Bulajda, które potem stało się stolicą obszaru zwanego w latach 90. Triangle de la morte. Pracowała w redakcjach frankofońskich, najpierw jako korektorka, a później dziennikarka. Musiała jednak zmagać się z obecną wówczas w algierskich mediach cenzurą. W 1989 roku jej artykuły, m.in. cykl w dzienniku Horizons, w których wyrażała swoją sympatię dla algierskiego ruchu walki o prawa kobiet, wzbudziły silne negatywne reakcje czytelników. Zaowocowało to licznymi listami z pogróżkami i napaścią i pobiciem o niemal śmiertelnym skutku. Po napaści Marouane schroniła się w Algierzem pomieszkując u przyjaciół. Jej najbliższa przyjaciółka Faddia, która przyjęła ją w swoim rodzinnym domu w kasbie na wiele miesięcy, zmarła w 1993 roku. Ten potajemny styl życia miał później zainspirować Marouane do napisania licznych dzieł. Pierwsze z nich La fille de la casbah i trzecie Le Châtiment des hypocrites autorka zadedykowała Faddii.

Dorosłość W wyniku prześladowań, w maju 1990, za namową matki, Leila przeniosła się do Paryża, gdzie znalazła schronienie u znajomych na ulicy Chauvelot w 15. dzielnicy. W czerwcu islamiści bez trudu wygrali wybory samorządowe w Algierii. Marouane, mimo sugestii przyjaciół, by zostać we Francji, myślała już tylko o tym, by jak najszybciej zamknąć ten rozdział, gdyż w jej mniemaniu prawdziwa walka miała się dziać w Algierii. Staż w dzienniku Le Monde, na który przyjęto ją dzięki wsparciu przyjaciela jej ojca, opóźnił wyjazd Leili. Jednak już we wrześniu tego samego roku, przy okazji pisania reportażu o statku, którym wracał z wygnania pierwszy prezydent Algierii, Marouane znalazła się w Algierze i postanowiła tam zostać na stałe. Tygodniami mieszkała w hotelach, jednak – znów za namową matki – jeszcze w 1991 roku wróciła do Paryża, gdzie pisała dla dziennika Politis oraz dla prasy niemieckojęzycznej. Po śmierci matki w grudniu 1991 zaczęła rozważać wydanie swoich prac. Mówiła: "Niektórzy, po przedwczesnej stracie rodzica zaczynają się zastanawiać, czy sami chcą zostać rodzicami. Ja zaczęłam się zastanawiać, czy chcę zostać pisarką."

W 1994 roku Leila przyjęła francuskie obywatelstwo, powróciła do studiowania literatury na Uniwersytecie Paris VIII i rozpoczęła pisanie powieści, którą wydano w 1996 roku pod tytułem La fille de la casbah. Ze względów bezpieczeństwa postanowiła używać pseudonimu literackiego. Tak narodziła się Leila Marouane. Od tamtego czasu autorka całkowicie poświęciła się powieściopisarstwu i utrzymywała się tylko ze swoich książek. Jej dzieła są doceniane przez Algierczyków, ale sprzedaje się je tam poza oficjalnym obiegiem. Marouane nie wróciła do ojczyzny i twierdziła, że nie wróci, dopóki tamtejsze prawo nie zacznie działać na korzyść kobiet.

Literatura 1996 : La Fille de la casbah (powieść) 1998 : Ravisseur (powieść) 2001 : Le Châtiment des hypocrites (powieść) 2003 : L'Algérie des deux rives, praca zbiorowa 2004 : Les Criquelins  ; suivi de Le sourire de la Joconde (nowele) 2005 : La Jeune Fille et la Mère (powieść) 2007 : La Vie sexuelle d'un islamiste à Paris (powieść, pl. Życie seksualne muzułmanina w Paryżu) 2009 : Le Papier, l'encre et la braise (opowiadanie socjologiczne) Gens d'ici et d'ailleurs, Le Rocher, podpisane prawdziwym nazwiskiem autorki Leyla Z. Mechentel 2009 : Nouvelles d'Algérie, praca zbiorowa 2012 : ALGERIES 50, praca zbiorowa 2014 : « Mon tuteur légal », w czasopiśmie literackim Muze

Jak dotąd w Polsce ukazała się tylko jedna powieść Leili Marouane: Życie seksualne muzułmanina w ParyżuŻycie seksualne muzułmanina w Paryżu w marcu 2012 nakładem wydawnictwa Claroscuro.

Nagrody Prix Jean-Claude-Izzo, 2006 Prix des écrivains de langue française, 2006 Prix Gironde, 2001 Prix de la Société des gens de lettres, 2001 (Nagroda Towarzystwa Literatów Francuskich) Prix du roman français à New York, 2002 Liberaturpreis, 2004 Creator of Peace (Unesco), 2000 Narrativa Donna, 2004

Przypisy

Bibliografia https://web.archive.org/web/20160305064749/http://www.cairomedliteraryfestival.org/leila-marouane-english.html Biogram na stronie internetowej wydawnictwa Claroscuro Algierian Author Leila Marouane On Religion, Politics and Writing, maj 2012, wywiad przeprowadzony przez Hadriena Dieza. Biogram na stronie internetowej francuskiego wydawnictwa Magdalena Malinowska, Corps de la femme maghrébine. Étude de la corporéité et de la sexualité féminines dans l'oeuvre romanesque de Leïla Marouane, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2020 ()

Kategoria:Algierscy dziennikarze Kategoria:Algierscy prozaicy Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Francuzi pochodzenia algierskiego Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Zmarli w 2026