Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Łuków II diecezji siedleckiej.
Jest to murowana świątynia pobernardyńska, wybudowana w stylu wczesnobarokowym w latach 1665–1770. Posiada dwuwieżową fasadę i składa się z jednej nawy. Była budowana przez różnych fundatorów. Bernardyni rezydowali przy kościele do 1864 roku, czyli do kasaty klasztoru przez władze rosyjskie. Odtąd świątynią opiekowali się kapłani diecezjalni. W 1920 roku kościół zyskał rangę kościoła parafialnego nowej parafii.
W ołtarzu głównym znajduje się figura Chrystusa na krzyżu, pod nią jest umieszczona uważana za cudowną figurka Pana Jezusa Miłosiernego. W ołtarzach bocznych znajduje się osiem obrazów, których autorstwo jest przypisywane Franciszkowi Smuglewiczowi. Przedstawiają one: Najświętszą Maryi Pannę Niepokalanie Poczętą, świętych Franciszka Serafickego, Antoniego Padewskiego, Rocha, Jana z Dukli, Annę, Teklę, Franciszka Ksawerego. Kościół posiada także ambonę z XVII wieku.
Galeria zdjęć
Przypisy
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie) Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego Kategoria:Architektura barokowa w województwie lubelskim Podwyższenia Krzyża Świętego Kategoria:Klasztory i kościoły pobernardyńskie Kategoria:Zabytkowe kościoły w Łukowie Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie lubelskim