Führungsakademie der Bundeswehr (FüAkBw) – uczelnia wojskowa i centralna placówka szkoleniowa wszystkich oficerów sztabowych Bundeswehry w Niemczech.
Informacje ogólne Akademia Dowódców została założona 15 maja 1957 roku (początkowo w Bad Ems). Kontynuuje ona jednak starsze tradycje Pruskiej Akademii Wojennej (niem. ), która istniała w Berlinie. W 1958 roku uczelnia została przeniesiona do Hamburga, gdzie usadowiono ją w „Koszarach Clausewitza” (niem. Clausewitz-Kaserne) w dzielnicy Nienstedten. W miarę rozwoju przyłączono do akademii dodatkowo „Koszary im. hrabiego von Baudissin” (niem. Generalleutnant-Graf-von-Baudissin-Kaserne) w sąsiedniej dzielnicy Hamburga – Osdorf. Na terenie Koszarów Clausewitza w połowie 2000 roku oddano do użytku centrum ćwiczeń symulacyjnych CAX pod nazwą Manfred-Wörner-Zentrum. Studenci mogą korzystać ze specjalistycznej biblioteki liczącej ponad 125.000 tomów i 4.000 czasopism fachowych, wypożyczalni samochodów, rowerów i przedszkola (dla towarzyszącego potomstwa)Oficjalna broszura informacyjna „Führungsakademie der Bundeswehr.pdf” z roku 2012.. W hierarchii wojskowej uczelnia podlega pod komendę wspólnej Bazy Sił Wojskowych (niem. Kommando Streitkräftebasis (KdoSKB)) w Bonn. W wyjątkowych przypadkach mogą kształcić się tu również cywile.
Cele edukacji Hamburska akademia dowódców przygotowuje doświadczonych oficerów do przejęcia wyższych funkcji w sztabach NATO, UE i ONZ. Podczas edukacji w hamburskiej akademii uczą się oni myśleć i działać w kategoriach państwa, gospodarki, społeczeństwa oraz w kooperacji międzynarodowej wspierając się na naukowych metodach.
Ważną rolę podczas edukacji odgrywa rozwój zdolności interkulturalnych, etycznych oraz zdolności współdziałania nie tylko różnych gatunków broni, ale i w multinarodowych, koordynowanych związkach mieszanych. Ponadto absolwenci nie tylko polepszają swe zdolności analityczne, ale i umiejętność prognozowania rozwoju różnych scenariuszyR. Bergmann o Führungsakademie der Bundeswehr na portalu if-zeitschrift.de, lustracja 22.10.2015..
Organizacja studiów Większość niemieckich oficerów ukończyła poprzednio studia na jednym z uniwersytetów Bundeswehry. Na tym fundamencie bazują szkolenia akademii dowódców, które można odbyć zarówno w formie studiów dziennych, jak i poszczególnych modułów lub nawet pojedynczych seminariów w dowolnym wieku czy momencie kariery w sensie „ustawicznego kształcenia”.
Szkolenia dla przyszłych oficerów sztabowych SOL Podstawowym „produktem” hamburskiej akademii dowódców jest 47-dniowe szkolenie na oficerów sztabowych (niem. Stabsoffizierlehrgang, w skrócie „SOL”).. Pomyślne ukończenie tego szkolenia na akademii dowódców umożliwia młodszym oficerom zawodowym awansy na wyższe stopnie oficerskie (np. na majora wojsk lądowych, kapitana korwety w marynarce lub na wyższych oficerów sztabowych). Jest to jedyne szkolenie hamburskiej akademii dowódców kończące się egzaminem. W szkoleniu bierze udział do 200 oficerów. Szkolenia dbywają się trzy razy w roku.
SFL Około 85% absolwentów SOL bierze udział w 14-dniowym dokształceniu dla oficerów sztabowych (niem. Stabdoffizierfortbildungslehrang, w skrócie „SFL”), które uprawnia ich do pracy w sztabach wojskowych, centrach zarządzania i urzędach.
Szkolenia dla wyższych oficerów sztabowych Akademia kształci oficerów w kursach (nominalnie) narodowych i międzynarodowych. W kursach „narodowych” biorą również udział oficerowie z krajów członkowskich NATO i UE, podczas gdy w „międzynarodowych” mogą uczestniczyć oficerowie z całego świata przy udziale oficerów niemieckich, pełniących rolę „gospodarzy” – również po zajęciach.
LGAN Pośród absolwentów szkolenia SOL około 15% do 18% kwalifikuje się na wyższych oficerów sztabowych. Do dyspozycji stoi 100 miejsc. 30% uczestników szkolenia to oficerowie z innych krajów NATO i UE. Kwalifikacje te zdobywają oni biorąc udział w dwuletnich studiach dla przyszłych członków sztabu generalskiego lub admiralskiego (niem. Lehrgang für Generals-/ Admiralstabsdienst National, w skrócie „LGAN”). Szkolenie to uprawnia do pracy w sztabach nawet najwyższego szczebla oraz wypełniania samodzielnych funkcji dowódczych. Zamiast klasycznej pracy dyplomowej, oficerowie muszą sporządzić tzw. „pracę roczną” (niem. Jahresarbeit). Najlepsze prace są nagradzane przez „Towarzystwo Clausewitza” (niem. „Clausewitz-Gesellschaft”). Najlepszy absolwent rocznika otrzymuje nagrodę imienia Generała Heusingera (niem. General-Heusinger-Preis).
LGAI Od 1962 roku odbywają tutaj szkolenia również zagraniczni oficerowie, tj. na służbie państw niebędących członkami NATO ani UE. Mają oni zarezerwowane dwie trzecie miejsc szkoleniowychFueAkBw, informacje o LGAI, lustracja 22.10.2015.. Biorą oni udział w specjalnie dla nich skoncypowanym szkoleniu dla przyszłych członków sztabów generalskich lub admiralskich (niem. Lehrgang Generalstabs-/ Admiralstabsdienst International, w skrócie „LGAI”), które trwa 10 miesięcy. Cele tego szkolenia są nie są porównywalne z LGAN, bowiem chodzi tu nie tyle o nabycie umiejętności dowódczych, tylko o przekazanie niemieckich wzorców kulturalnych, etycznych – kluczowym hasłem jest tu postawa „obywatela w mundurze” (niem. Bürger in Uniform) – i dowódczych oraz budowę osobistych powiązań oraz znajomości. Wybór uczestników szkolenia dokonywany jest wspólnie z niemieckim Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Federalnym Ministerstwem Obrony oraz służbami dyplomatycznymi krajów pochodzenia kandydatów, którzy w ojczyźnie wytypowani zostali nawet do pełnienia najwyższych funkcji wojskowych. Mimo międzynarodowego charakteru tego szkolenia językiem wykładowym jest niemiecki, którego zagraniczni studenci uczą się poprzednio w centrum nauki języków w Hürth. Zagraniczni adepci wspierani są przez miejscowych mentorów, którymi są niemieccy uczestnicy szkolenia, dla których zarezerwowana jest czwarta część miejsc.
ESich Wszyscy niemieccy absolwenci szkolenia LGAN oraz wybrani absolwenci szkolenia LGAI biorą udział w czterotygodniowym szkoleniu na temat europejskiej architektury bezpieczeństwa (niem. Lehrgang Europäische Sicherheit – ESich). Chodzi tu przede wszystkim o europejskie struktury bezpieczeństwa w ramach NATO i UE.
UNSOC Ofertę szkoleń hamburskiej akademii dopełnia cały bukiet szkoleń zadedykowanych niemieckim i zagranicznym kandydatom na sztabowców i dowódców misji ONZ pod nazwą United Nations Staff Officer Course (UNSOC). Odbywają się one w języku angielskim i są certyfikowane przez ONZ.
Dane statystyczne Na akademii dowódców w Hamburgu wykłada ponad 100 docentów, których wspomaga ponad 250 wojskowych i cywilnych pracowników pomocniczych. Jednocześnie może tu brać udział w szkoleniach ponad 600 studentów, w tym do 250 oficerów z około 60 narodów. 50 z nich pochodzi z krajów spoza NATO i UE. Co roku opuszcza uczelnię ponad 3000 uczestników 80 szkoleń i 500 wykładów różnego typu..
Do tej pory (1962–2014) w szkoleniach LGAI wzięło udział ponad 2400 oficerów ze 120 krajów. Około jedna czwarta absolwentów tego szkolenia to oficerowie Bundeswehry. Natomiast dwuletnie studia LGAN ukończyło do 2012 roku ponad 4800 oficerów niemieckich.
Uczelnie partnerskie Europa Landes-verteidigungs-akademie, Austria European Security and Defence College, Belgia Royal Danish Defence College, Dania Baltic Defence College, Estonia , Francja National Defence Academy, Gruzja , Hiszpania , Holandia Akademia Sztuki Wojennej, Polska Universitatea Națională de Apărare Carol I, Rumunia Armed Forces Academy of General Milan Rastislav Štefánik, Słowacja Höhere Kaderausbildung der Schweizer Armee, Szwajcaria Zrínyi Miklós University of National Defence, Węgry , Wielka Brytania , Włochy
Ameryka Południowa Escuela Superior de Guerra Conjunta de las Fuerzas Armadas, Argentyna Army Command and General Staff College Escola Marechal Castello Branco, Brazylia Academia de Guerra Chile, Chile
Ameryka Północna , Kanada , USA , USA U.S. Army CAC and Fort, USA United States War College, USA
Azja i Oceania , Australia National Defence University of PLA China, Chiny National Defense College of the Philippines, Filipiny Universitas Pertahanan Indonesia, Indonezja Peace Operation Training Center, Jordania National Defence University, Kazachstan Korean National Defense University, Korea Command and Staff College, Pakistan
Afryka , Nigeria Tunisian Institut de la Defense, Tunezja
Komendanci akademii Nr. Ranga i nazwisko TSK Objęcie urzędu Odejście z urzędu 19Generalmajor Heer 14 lipca 2011 --- 18Generalmajor Robert Bergmann Heer 7 lutego 2008 14 lipca 2011 17Generalmajor Heer 14 lipca 2005 7 lutego 2008 16Generalmajor Heer 31 marca 2001 14 lipca 2005 15Konteradmiral Rudolf Lange Marine 27 stycznia 1996 30 marca 2001 14Generalmajor Hartmut Olboeter Luftwaffe 1 lipca 1993 26 stycznia 1996 13Generalmajor Heer 23 października 1990 30 czerwca 1993 12Generalmajor Heer 1 kwietnia 1988 22 października 1990 11Generalmajor Heer 1 kwietnia 1986 30 marca 1988 10Generalmajor Dieter Clauss Heer 1 kwietnia 1984 31 marca 1986 9Konteradmiral Dieter Wellershoff Marine 1 kwietnia 1981 31 marca 1984 8Generalmajor Heer 1 października 1977 31 marca 1981 7Generalmajor Heer 1 października 1974 30 września 1977 6Generalmajor Luftwaffe 1 października 1970 30 września 1974 5Generalmajor Hans Hinrichs Heer 1 października 1966 30 września 1970 4Generalmajor Jürgen Bennecke Heer 1 października 1964 30 września 1966 3Generalmajor Heer 1 kwietnia 1962 30 września 1964 2Generalmajor Heer 1 października 1959 31 marca 1962 1Generalmajor Heer 1 sierpnia 1957 30 września 1959 –Oberst i. G. Detlev von Rumohr (komendant kommisaryczny) Heer 1 stycznia 1957 31 lipca 1957
Wybitni absolwenci Generał (Pakistan) Generał (Pakistan) Generał (Sri Lanka) Generał (Holandia) Komandor Shahid Azmat Wain (Pakistan) Generał Tariq Ghafoor (Pakistan) Admirał (Norwegia) Generał (Norwegia), Minister Obrony, szef armii Generał , współzałożyciel Partii Zielonych (Niemcy) Generał (były) szef JFC Brunssum (Niemcy) Generał (były) Szef JFC Brunssum (Niemcy) Admirał Hans Frank, szef BAKS (Niemcy) Generał , szef SHAPE (Niemcy) Generał (były) szef Allied Command Europe Mobile Force (Niemcy) Generał Georg Klein (były) komendant obozu ISAF w Kunduz (Niemcy) Generał (były) szef Bundeswehry (Niemcy) Admirał Rudolf Lange, polityk liberalny (Niemcy) (były przewodniczący) NATO Military Committee, Generał (Niemcy) Generał Gunter Schneider (były) komendant misji ISAF (Niemcy) Generał (były) szef Bundeswehry (Niemcy) Generał , polityk chadecki (Niemcy) Günter Schwarz, polityk socjaldemokratyczny (Niemcy) Generał (Indonezja) Marszałek lotnictwa (Indonezja) Generał lotnictwa (Litwa) Generał Jonas Vytautas Žukas (Litwa) Generał Jiří Halaška (Czechy) Admirał , szef marynarki (Dania) Colonel Wolfgang W.E. Samuel, publicysta (USA)
Literatura Detlef Bald, Wilhelm Nolte, Hans-Heinrich Steyreiff (Hrsg.): Generalstabsausbildung zwischen Gesellschaft und Militär. Das Jahresarbeiten-Archiv. Mittler, Herford u.a. 1991, . Freundeskreis Ausbildung Ausländischer Offiziere an der Führungsakademie der Bundeswehr e.V. (Hrsg.): „Eine völkerverbindende Institution. Über die Internationalität an der Führungsakademie der Bundeswehr. Mit Farbfotos von Lothar W. Brenne-Wegener”, 2. Auflage, Mittler, Hamburg u.a. 2001, . Uwe Hartmann (Hrsg.): Analysen und Perspektiven. Studien zu Politik, Staat und Gesellschaft. Ausgewählte Jahresarbeiten von Absolventen der Führungsakademie der Bundeswehr (= Schriftenreihe des Wissenschaftlichen Forums für Internationale Sicherheit. Band 14). Mit einem Vorwort von Eckardt Opitz. Edition Temmen, Bremen 1999, . Dietmar Klos (Red.): 50 Jahre Führungsakademie der Bundeswehr. 1957–2007. Mittler, Hamburg u.a. 2007, .
Przypisy
Linki zewnętrzne Robert Bergmann: Informacje o FüAkBw na stronie internetowego czasopisma Bundeswehry if-zeitschrift.de z dna 4 grudnia 2013