mały|Skala C-dur – staccato Staccato (wym. stakkato; wł. oderwany, oddzielony) – technika artykulacji w grze na instrumentach muzycznych, w której kolejne dźwięki są grane oddzielnie, ze skracaniem ich wartościWilli Apel, Harvard Dictionary of Music (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1960), s. 708..
W grze na gitarze, harfie czy innych instrumentach strunowych szarpanych staccato wykonuje się poprzez natychmiastowe uciszenie struny po jej szarpnięciu, lub poprzez szarpanie strun już lekko przytrzymanych.Michael Kennedy and Joyce Bourne, "Staccato", The Concise Oxford Dictionary of Music (Oxford and New York: Oxford University Press, 1996).
W przypadku instrumentów klawiszowych staccato polega na szybkim uderzeniu w klawisz i poderwaniu w górę dłoni w nadgarstku.
W instrumentach smyczkowych staccato polega na „puszczeniu” smyczka, żeby się zatrzymał, lub oderwaniu go od struny.
W instrumentach dętych z kolei na skróceniu trwania dźwięku oraz specyficznym ataku (np. na trąbce) przez delikatnie ostrzejszy atak na sylabie ta. Wyróżnia się ponadto dwa rodzaje staccata na instrumentach dętych, umożliwiające szybszą repetycję: podwójne oraz potrójne.
W notacji muzycznej staccato zaznacza się kropką nad lub pod nutą, w zależności od tego, w którą stronę pałeczka jest skierowana.
Przypisy
Kategoria:Techniki gry na gitarze