mały|Grób Tadeusza Beliny na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Belina (ur. 13 października 1886 w Strzelcach Wielkich, zm. 20 czerwca 1958 w Warszawie) – polski polityk, działacz samorządowy, poseł na Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys Urodził się 13 października 1886 w Strzelcach Wielkich, pow. radomszczańskim, w rodzinie Michała i Józefy z Wzdulskich. W 1905 ukończył Szkołę Handlową im. E. Rontalera w Warszawie a następnie studia rolnicze na UJ w Krakowie (1909, z wyróżnieniem). W czasie studiów członek zarządu organizacji studentów UJ „Zjednoczenie”, prezes Bratniej Pomocy Kółka Rolników. Po studiach osiadł w rodzinnym majątku Strzelce Wielkie, gdzie prowadził gospodarstwo nasienne, rybne i fabrykę mąki kartoflanej. Jako patron rejonowy tworzył kółka rolnicze i kasy pożyczkowo-oszczędnościowe. Wiceprezes Towarzystwa Rolniczego w Piotrkowie Trybunalskim i prezes dwóch straży ogniowych. W czasie I wojny światowej przewodniczący wydziału Sejmiku Powiatowego w Radomsku, członek Rady Krajowej Gospodarczej. W latach 1917–1921 pierwszy prezes Towarzystwa Rolniczego w Radomsku, od 1918 roku członek Rady Szkolnej Okręgowej i Komitetu Okręgowego Ziemskiego w Piotrkowie, członek zarządu Stowarzyszenia Rolniczo-Handlowego w Piotrkowie i Radomsku. Współpracownik wielu pism rolniczych. Poseł na Sejm I kadencji 1922–1927 z listy ZLN z okręgu wyborczego nr 17 (Częstochowa). W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 ochotnik w WP (artyleria konna). W 1937 roku wiceprezes Biura Zleceń Syndykatów Rolniczych – Centrala Handlowa sp. z o.o. w Warszawie. We wrześniu 1939 roku jego majątek przeszedł pod zarząd niemiecki. W październiku 1940 roku został wywieziony wraz z rodziną do Łodzi, następnie do Generalnego Gubernatorstwa. Początkowo mieszkał w Sochaczewskiem, potem w Strzałkowie pod Radomskiem, gdzie był prezesem miejscowej Rady Głównej Opiekuńczej. W 1945 roku przez kilka miesięcy prowadził spółdzielnię produkcyjną w Dobrodzieniu pod Opolem (majątek rozparcelowano). Od końca 1945 roku mieszkał w Warszawie, pracował w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin (autor podręcznika hodowli nasion traw), następnie jako dokumentalista w Bibliotece Rolniczej w Warszawie.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w WarszawieM. Smogorzewska (opracowanie autorskie), Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919−1939. Słownik biograficzny. Tom I A-D, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 1998, , s. 113. (kwatera 153-2-11).
Życie prywatne W 1910 poślubił Anielę z Jałowieckich (ur. 1885; córka Bolesława, posła do I Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego), z którą miał pięcioro dzieci: syna Żelisława (zm. 1993) oraz cztery córki: Jadwigę, Zofię, Marię i Anielę.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (15 września 1937) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Bibliografia
T. i W. Rzepeccy, Sejm i Senat 1922–1927. A. Bełcikowska, Przewodnik praktyczny po Sejmie i Senacie RP, 1923. Rocznik polityczny i gospodarczy na 1937. Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, 1994.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Rady Głównej Opiekuńczej 1939–1945 Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary wysiedleń dokonanych przez Niemcy nazistowskie w Polsce 1939–1945 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Politycy Związku Ludowo-Narodowego Kategoria:Polscy radni rad powiatów Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1958