Stefan Ludwik Grotowski h. Rawicz (ur. 25 sierpnia 1867 w Jaćmierzu, zm. 22 listopada 1925) – polski urzędnik konsularny.
Syn Leona Grotowskiego h. Rawicz (1834–1922), ziemianina, polityka, właściciela dóbr Jaćmierz i Posada Jaćmierska, oraz Marii hr. Starzeńskiej h. Lis (ur. 1845).
Ukończył studia uzyskując tytuł naukowy doktora.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w pierwszych latach II Rzeczypospolitej pełnił funkcję Konsula Generalnego RP w Nowym Jorku (1920–1925).
Pochowany na cmentarzu w Jaćmierzu.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)
Przypisy
Bibliografia Joanna Słyszewska-Gibasiewicz: Polityka kadrowa Ministerstwa Spraw Zagranicznych w kształtowaniu się służby zagranicznej w II RP, [w:] Państwowość konstytucyjna XIX i XX wieku, Wydawnictwo UWM Olsztyn 2015.
Stefan Ludwik Grotowski Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaćmierzu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1925