thumb thumb Wodnicha gajowa (Hygrophorus nemoreus (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon jako Agaricus nemoreus. Obecną nazwę nadał mu Fries w 1838 r. Niektóre synonimy naukowe:
Nazwę polską nadał Franciszek Błoński w 1896 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 4–10 cm, za młodu wypukły, później szeroko rozpostarty. Środek kapelusza płaski, czasami nieco wklęsły lub nieco wypukły. Brzeg cienki, początkowo podwinięty, później prosty. Powierzchnia gładka sucha i włóknista. W czasie wilgotnej pogody jest nieco lepka, ale nie śluzowata. Barwa ochrowopomarańczowa, szczególnie w środku, ku brzegom jest jaśniejsza, o kremowym lub żółtawym odcieniu. Blaszki Różnej długości, rzadkie i dość grube, przy trzonie nieco zbiegające. Ostrza blaszek równe. Barwa biała, bladokremowa z ochrowoczerwonym odcieniem. Trzon Wysokość od 4 do 10 cm, średnica od 8 do 15 mm, walcowaty, wysmukły, zwężający się ku podstawie, czasami łukowato wygięty. pełny. Powierzchnia włóknista i drobno kosmkowata, u szczytu oszroniona. Barwa ochrowa, dużo jaśniejsza niż na kapeluszu. Miąższ Dość zwarty, biały, tylko pod skórką kapelusza ochrowy. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, zapach mączysty. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki szerokoelipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 6–8 × 3,5–6 μm. W środku posiadają ziarnistość lub kroplę tłuszczu. Cystyd brak. Gatunki podobne Bardzo podobna jest kopułka łąkowa (Cuphophyllus pratensis). Rośnie na miejscach trawiastych poza lasami. Jest bezwonny i ma całkiem gładki trzon. Wodnicha różowozłota (Hygrophorus poetarum) jest większa i ma silny i charakterystyczny zapach. Wodnicha pomarańczowa (Hygrophorus pudorinus) jest rzadka i występuje głównie w górach pod drzewami iglastymi, zwłaszcza pod jodłą. Ma lepki naskórek.
Występowanie i siedlisko Występowanie tego gatunku opisano tylko w Europie i w stanie Kalifornia w USA. W Polsce jest dość rzadki, ale nie znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych. Znajduje się natomiast na takich listach w Niemczech, Holandii, Anglii, Norwegii, Szwecji i Finlandii.
Rośnie na ziemi w lasach liściastych i mieszanych. Owocniki wytwarza od sierpnia do października. Szczególnie często występuje pod dębami i bukami. W Polsce częściej występuje na terenach nizinnych.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Jest grzybem jadalnym, ale o niewielkich wartościach smakowych.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate