thumb thumb Grzybówka borowa (Mycena metata (Secr. ex Fr.) P. Kumm.) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozowali w 1821 r. Louis Secretan i Fries nadając mu nazwę Agaricus metatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. P. Kumm., przenosząc go do rodzaju Mycena. Niektóre synonimy nazwy naukowej:
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r., w 1987 r. Maria Lisiewska opisywała ten gatunek pod nazwą grzybówka wiotka
Morfologia Kapelusz Średnica 1–1,5 cm, wysokość ok. 1 cm. Kształt stożkowaty z zaokrąglonym garbem. Powierzchnia gładka, sucha, matowa, o barwie beżowej lub oliwkowobeżowej z różowym odcieniem. Szczyt kapelusza jest ciemniejszy – jasnobrązowy lub ochrowobrązowy. Brzeg prosty, równy i prążkowany do połowy wysokości kapelusza. Jest higrofaniczny. Blaszki Cienkie, wąskie (mają ok. 1 mm szerokości), dość rzadkie i nieco zatokowato wycięte. Barwa beżoworóżowe, u młodych owocników bledsza, u starszych ciemniejsza. Trzon Wysokość 4–6 mm, grubość 1 mm, rurkowaty, prosty, równogruby i dość elastyczny. Powierzchnia gładka błyszcząca, o złocistożółtej barwie, u podstawy z szarawym odcieniem. Podstawa pokryta krótkimi, rzadkimi włoskami. Miąższ Bardzo cienki, dość elastyczny. Barwa beżowa, smak nieco kwaskowaty, zapach słaby, podobny do chloru. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników białawy. Zarodniki elipsoidalne, rzadziej kuliste, amyloidalne, gładkie, pokryte nielicznymi brodawkami. Rozmiar 6–7 × 3–4–6 μm. Podstawki z 2 lub 4 sterygmami. Gruszkowate cystydy są gęsto pokryte krótkimi i kolczastymi szczecinkami. Gatunki podobne Niemal identyczna jest grzybówka nitkowatotrzonowa (Mycena filopes), ale odróżnia ją brak różowawego przebarwienia blaszek, srebrzysty połysk i silniejsze prążkowanie kapelusza oraz zapach jodoformu.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Ameryce Północnej i Nowej Zelandii. W polskim piśmiennictwie mykologicznym opisana na wielu stanowiskach.
Spotykana w lasach liściastych i iglastych. Rozwija się zwłaszcza na murszejącym drewnie drzew iglastych, szczególnie jodły i świerka, na opadłym igliwiu, resztkach drzewa, wśród mchów i traw. Owocniki wytwarza od września do listopada. Saprotrof.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski