Jaskinia Owcza (Juhaska Koleba) – jaskinia w Wąwozie Kraków w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach ZachodnichTatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984. Ma dwa otwory wejściowe w stoku Żaru, poniżej Wielkiej Turni, powyżej Schronu pod Owczą II, na wysokości 1210 i 1214 metrów n.p.m. Długość jaskini wynosi 75 metrów, a jej deniwelacja 16 metrów. lewo|mały|Wielka Turnia i Baszta w Wąwozie Kraków|207x207px Opis jaskini Jaskinię stanowi ciąg z bocznymi odgałęzieniami przechodzący na wylot przez żebro skalne. Idąc od większego otworu górnego (5 m × 3 m) obszernym korytarzem dochodzi się do niedużej salki (mija się po drodze wąską pochylnię), dalej przez próg o wysokości 1,8 metrów (w bok odchodzi tu 2,5-metrowy korytarzyk) do kolejnego progu gdzie ciąg rozgałęzia się: poniżej progu dochodzi się wysokiego korytarza i przez przełaz do salki zakończonej szczeliną. Przy jej ścianie wznosi się kominek kończący się zawaliskiem. prosto ciąg idzie pochyłym kominkiem prowadzącym do niedużego dolnego otworu.
Przyroda W jaskini rosną mchy i porosty. Zimują w niej nietoperze.
Historia odkryć Jaskinię odkrył Stefan Zwoliński prawdopodobnie w latach 1933-1936. Jej opis sporządził Kazimierz Kowalski w 1953 roku. Jaskinia była wówczas znana tylko od otworu górnego do zwężenia korytarza za pierwszą salką i nosiła też nazwę Juhaska Koleba. Dalsza jej część (w tym dolny otwór) została odkryta 1 listopada 1954 roku przez grotołazów z Zakopanego.
W Muzeum Tatrzańskim znajdują się dwa okazy nacieków z jaskini podarowanych przez braci Zwolińskich.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich