Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2003 – 67. edycja mistrzostw świata organizowane przez IIHF, która odbyła się po raz szósty w Finlandii. Turniej Elity odbył się w dniach 26 kwietnia-11 maja, a miastami goszczącymi najlepsze drużyny świata były Helsinki, Tampere i Turku.
Czas i miejsce rozgrywania pozostałych turniejów: Dywizja I Grupa A: 15-21 kwietnia, Budapeszt (Węgry) Dywizja I Grupa B: 13-20 kwietnia, Zagrzeb (Chorwacja) Dywizja II Grupa A: 5-12 kwietnia, Seul (Korea Południowa) Dywizja II Grupa B: 24-30 marca, Sofia (Bułgaria) Kwalifikacje do Dywizji II: 3-6 kwietnia, Auckland (Nowa Zelandia))
Elita Lp.DrużynaPlik:Gold medal icon.svg Plik:Silver medal icon.svg Plik:Bronze medal icon.svg 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Japonia została w Elicie dzięki wygranej 4:1 z Koreą Południową w turnieju kwalifikacyjnych do mistrzostw świata 2004.
thumb|220px|Hartwall Areena W mistrzostwach elity uczestniczyło najlepszych 16 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw odbywały się dwie fazy grupowe, a potem systemem pucharowym 8 drużyn walczyło o mistrzostwo. Najgorsze drużyny w pierwszej fazie grupowej zagrały między sobą systemem każdy z każdym. Dwie ostatnie drużyny spadły do pierwszej dywizji. Mecze zostały rozegrane w Finlandii po raz szósty. Ostatni turniej mistrzowski odbył się tu w 1997 roku.
Hale w których odbyły się zawody to: Hartwall Areena (o pojemności 13 349 miejsc) Elysée Arena (o pojemności 11 820 miejsc) Tampere Ice Hall (o pojemności 7 800 miejsc)
Zawody odbyły się w dniach 26 kwietnia - 11 maja 2003 roku. Pierwszy mecz odbył się w Tampere o 15:00 czasu środkowoeuropejskiego, w którym reprezentacja Stanów Zjednoczonych przegrała 2:5 z reprezentacją Danii.
Mistrzem świata została reprezentacją Kanady, która po bramce Ansona Cartera w dogrywce pokonała reprezentacją Szwecji 3:2. Jednak w celu rozstrzygnięcia meczu sędziowie przez 5 minut przeglądali w powtórce wideo, czy Anson Carter prawidłowo zdobył bramkę, 100 Top Stories of the Century, IIHF, May 11, 2003 .
Królem strzelców został Teemu Selänne, zdobywca 8 bramek. Najskuteczniejszym w punktacji kanadyjskiej okazał się Žigmund Pálffy, w której uzbierał łącznie 15 punktów (7 bramek i 8 asyst). W szóstce gwiazd znaleźli się: bramkarz Sean Burke, obrońcy: Jay Bouwmeester i Ľubomír Višňovský oraz napastnicy: Peter Forsberg, Mats Sundin oraz Dany Heatley. MVP turnieju został wybrany Mats Sundin.
Statystyki Klasyfikacja strzelców: Teemu Selänne - 8 goli Klasyfikacja asystentów: Jozef Stümpel - 11 asyst Klasyfikacja kanadyjska: Žigmund Pálffy - 15 punktów Klasyfikacja +/-: Martin Štrbák - +13 Klasyfikacja skuteczności interwencji bramkarzy: Oliver Jonas - 96,00% Klasyfikacja średniej goli straconych na mecz bramkarzy: Sean Burke - 1,00
Dyrektoriat turnieju wybrał trójkę najlepszych zawodników, po jednej na każdej pozycji: Bramkarz: Sean Burke Obrońca: Ľubomír Višňovský Napastnik: Mats Sundin Najbardziej Wartościowy Zawodnik (MVP): Mats Sundin
Skład gwiazd wybrany przez dziennikarzy: Bramkarz: Sean Burke Obrońcy: Jay Bouwmeester, Ľubomír Višňovský Napastnicy: Peter Forsberg, Mats Sundin, Dany Heatley
Pierwsza dywizja Grupa A Lp.Drużyna1 2 3 4 5 6 Grupa B Lp.Drużyna1 2 3 4 5 6 W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do mistrzostw świata Elity 2004, zaś najsłabsze drużyny spadły do II Dywizji.
Turnieje I Dywizji zostały rozegrane w dniach 13-21 kwietnia i rozgrywane były w: Grupa A – Budapeszt (Węgry) Grupa B – Zagrzeb (Chorwacja)
Statystyki Grupy A Klasyfikacja strzelców: Jewgienij Korieszkow - 6 goli Klasyfikacja asystentów: Tommie Hartogs - 8 asyst Klasyfikacja kanadyjska: Jewgienij Korieszkow - 11 punktów Klasyfikacja +/-: Andriej Sokołow - +10 Klasyfikacja skuteczności interwencji bramkarzy: Witalij Kolesnik - 97,44% Klasyfikacja średniej goli straconych na mecz bramkarzy: Witalij Kolesnik - 0,65
Statystyki Grupy B Klasyfikacja strzelców: Espen Knutsen - 4 gole Klasyfikacja asystentów: Steve Thornton - 8 asyst Klasyfikacja kanadyjska: Espen Knutsen - 9 punktów Klasyfikacja +/-: Jonathan Weaver - +7 Klasyfikacja skuteczności interwencji bramkarzy: Fabrice Lhenry - 96,33% Klasyfikacja średniej goli straconych na mecz bramkarzy: Fabrice Lhenry - 1,00
Druga dywizja Grupa A Lp.Drużyna1 2 3 4 5 6 Grupa B Lp.Drużyna1 2 3 4 5 6 W mistrzostwach pierwszej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turniejów awansowali do I Dywizji 2004, zaś najsłabsze drużyny spadły do III Dywizji.
Turnieje II Dywizji zostały rozegrane w dniach 24 marca-12 kwietnia i rozgrywane były w: Grupa A – Seul (Korea Południowa) Grupa B – Sofia (Bułgaria)
Trzecia dywizja Lp.Drużyna1 2 3 W tej części mistrzostw uczestniczyło 3 drużyn, które rozegrały mecze w jednej grupie systemem każdy z każdym. Najlepsze dwa zespoły awansowały do drugiej dywizji. Gospodarzem turnieju było miasto w Nowej Zelandii - Auckland.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Mistrzostwa Świata 2003 na stronie hockeyarchives.info
Mistrzostwa Świata 2003 na stronie avlh.sweb.cz
2003 Kategoria:2003 w hokeju na lodzie Kategoria:2003 w Finlandii Kategoria:Zawody sportowe w Helsinkach