Ignacy Dominik Łopaciński herbu Lubicz (ur. 18 września 1822 w Sarii; zm. 11 maja 1882 tamże) – ziemianin, członek władz powstania styczniowego 1863.
Pochodził z odnogi saryjskiej Łopacińskich, ojciec Stanisława i dziadek Euzebiusza. Marszałek szlachty powiatu drysieńskiego w latach 1855-58, później sędzia honorowy drysieński. Po śmierci żony wybudował w Sarii kościół w stylu ostrołukowym na wzór kościoła św. Anny w Wilnie.
W czasie powstania styczniowego został członkiem Wydziału Zarządzającego Prowincjami LitwyPamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857-1865 poprzedzone wspomnieniami osobistemi prof. Tadeusza Korzona oraz opatrzone przedmową i przypisami tom 1 tom 2 Wilno 1913. ustanowionego przez Tymczasowy Rząd Narodowy. W odwecie za jego udział w powstaniu kozacy splądrowali i zniszczyli pałac w Leonpolu należący do Łopacińskich.
Przypisy
Bibliografia B. Łopuszański, Ignacy Dominik Łopaciński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 397-398. T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 159.
Linki zewnętrzne Genealogia Ignacego Dominika Łopacińskiego w: M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882
thumbnail|left|170px|Ignacy Dominik Łopaciński, ok. 1860
Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego na ziemiach zabranych Ignacy Dominik Łopaciński Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Urodzeni w 1822 Kategoria:Zmarli w 1882