Listy Mahometa do władców państw (, ) – według arabskiego historyka At-Tabariego, autora dzieła zatytułowanego Historie proroków i królów (), Mahomet pod koniec szóstego roku hidżry i po zawarciu paktu z Hudajbija napisał listy do wielu sąsiednich władców, zapraszając ich do przejścia na islam. Badacze niemuzułmańscy często podważają tę tradycję.

Adresaci Wedle zwyczajowej historiografii islamskiej, Mahomet wysłał swoich posłańców z takimi listami aż do dziewięciu adresatów: Herakliusz (هرقل), cesarz wschodniorzymski Chosroes II (كسرى الثاني), szahinszach Persji Ashama ibn Abdżar (أصحمة النجاشي), negus Aksum Al-Mukaukas (المقوقس), zarządca Egiptu Harith Gassani (الحارث بن أبي شمر الغساني), zarządca Syrii Hauda bin Ali, zarządca Al-Jamamy Dżaifer, król Omanu i jego brat Abd al-Dżalandi Munzir ibn Sawa Al Tamimi (czyt. ibn Sała) (المنذر بن ساوى التميمي), władca Bahrajnu.

List do Herakliusza Treść oryginału: Przekład na polski: Odpowiedź Herakliusza miała być dyplomatyczna. W późniejszych latach Bizancjum było jedynym państwem na Bliskim Wschodzie, które przetrwało arabską inwazję.

List do Ashamy ibn Abdżara Negus (czyli król) Aksum około 615 przyjął pierwszych muzułmanów, prześladowanych w Arabii. Później przyjął ich drugi raz w latach 20. VI wieku. Jego kontakt w Mahometem wydaje się więc bardzo prawdopodobny. Treść oryginału: Przekład na polski:

Odpowiedź Ashamy ibn Abdżara:

Nawet jeśli negus korespondował z Mahometem, pomimo jednoznacznej tradycji islamskiej, jest mało prawdopodobne, aby władca Aksum przeszedł na islam, ponieważ nic nie wiadomo o tym, aby jego następcy wyznawali tę wiarę. Aksum, a później Cesarstwo Etiopii pozostało chrześcijańskim krajem.

List do Munzira ibn Sawy Al Tamimiego Treść oryginału: Przekład na polski:

List do Al-Mukaukasa Jest dziś kwestią sporną wśród historyków, kim dokładnie był Al-Mukaukas. Pojawia się on jedynie w źródłach arabskich i jest w nich określony jako władca Egiptu, będącego wówczas pod panowaniem bizantyńskim. W latach 618-621 Egipt opanowali Persowie podczas wojny z Bizancjum. Mukaukas jest często utożsamiany z patriarchą Aleksandrii, Cyrusem, bądź niekiedy z sasanidzkim zarządcą Egiptu. Według At-Tabariego list miał być dostarczony w kwietniu, bądź maju 628 roku. Podobnie jak w przypadku pozostałych korespondencji, autentyczność listu do Mukaukasa jest podważana.

Tekst w oryginale: Przekład na polski: Odpowiedź Al-Mukaukasa:

Mukaukas nie przyjął islamu, ale dwie niewolnice wspomniane w liście, Maria, oraz Sirin zostały przyjęte. Pierwsza z nich, Maria Koptyjka (مارية القبطية) miała urodzić Mahometowi syna o imieniu Ibrahim.

List do Chosroesa II List miał być przesłany za pośrednictwem sahaby Abdullaha ibn Hudhafaha as-Sahmiego. Tłumaczenie:

Przekład na polski:

Król Chosroes miał się rozzłościć na Mahometa, za to, że imię nadawcy zostało zapisane przed jego własnym i porwać list. Następnie wydał polecenie swojemu zastępcy w Jemenie, by wysłał kilku kawalerzystów, aby aresztowali Mahometa w Hidżazie i przyprowadzili go do niego. Zarządca o imieniu Bazan wysłał do Medyny dwóch mężczyzn, aby wykonali rozkaz. Plany pojmania Mahometa nie powiodły się. Gdy Abdullah powiedział po powrocie, jaka była reakcja perskiego władcy, Mahomet poprzysiągł zniszczyć Chosroesa.

List do Haritha Gassaniego Harith bin Abi Shamir Al-Gassani był królem Damaszku, zarządcą Sham (czyli najprawdopodobniej Wielkiej Syrii, arabskim chrześcijaninem i należał do dynastii Ghassanidów. Miał odmówić przyjęcia islamu.

Treść oryginału:

Przekład na polski:

List do Dżaifera i Abd al-Dżalandiego

Bracia byli niechętni propozycji zmiany religii, ale ostatecznie mieli przejść na islam wskutek muzułmańskich gróźb.

List do Haudy bin Alego Hauda bin Ali (czyli Hauda, syn Alego) rządził rejonem Arabii, zwanym Al-Jamama.

Przekład na polski:

Odpowiedź Haudy bin Alego:

Fotografie listów

Zobacz też Saifu Bahira Chadidża Dżahilijja

Przypisy

Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20160624115528/https://sites.google.com/site/oislamie/e-ksiazki/biografie/ar-rahiq-al-makhtum/36-plany-proroka-odnosnie-szerzenia-islamu-w-calej-arabii – strona „O islamie”, z której pochodzą tłumaczenia trzech listów na język polski https://archive.ph/20160331232829/http://sztandar-biblijny.pl/sb-txt//218200707_1.html – strona o nazwie sztandar-biblijny.pl, gdzie znajduje się inna wersja tłumaczenia listu do Herakliusza

Bibliografia Lings, Martin (1994). Muhammad: His Life based on the earliest sources. Suhail Academy Lahore. Khan, Dr. Majid Ali (1998). Muhammad The Final Messenger. Islamic Book Service, Nowe Delhi, 110002 (India). pp. 250–251. . Haykal, Muhammad Husayn (1993). The Life of Muhammad (Translated from the 8th Edition By Ism'il Ragi A. Al Faruqi). Islami Book Trust, Kula Lumpur. Gabriel Said Reynolds, The Emergence of Islam (Minneapolis: Fortress Press, 2012). O. G. Bolshakov: The History of The Khalifate (История Халифата). Moskwa: Vostochnaya Literatura Publishers, 2010.

Kategoria:Mahomet Kategoria:Islam