mały|Grób Teofili Lewenfisz-Wojnarowskiej na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Teofila Teresa Lewenfisz-Wojnarowska (ur. 26 sierpnia 1899 w Łodzi, zm. 31 maja 1984 w Warszawie) – polska lekarz pediatra specjalizująca się w nefrologii i reumatologii. Profesor nadzwyczajna doktor wszech nauk lekarskich.

Życiorys Córka Jerzego Marianko. Studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, w 1923 uzyskała tytuł doktora wszech nauk lekarskich i rozpoczęła pracę na Oddziale Chorób Wewnętrznych. Pod kierunkiem prof. Anastazego Landaua rozpoczęła pracę naukową, w 1928 podjęła pracę w Klinice Pediatrii kierowanej przez prof. Mieczysława Michałowicza i była tam zatrudniona do wybuchu II wojny światowej.

W styczniu 1945 znalazła się w Łodzi, gdzie związała się zawodowo z Kliniką Pediatryczną Akademii Medycznej. W 1951 przedstawiła pracę Próba eozynofilowa w ostrych stanach biegunkowych i uzyskała stopień doktora habilitowanego, w 1952 zgodnie z decyzją Ministra Zdrowia otrzymała stanowisko Zastępcy Kierownika III Kliniki Pediatrycznej Akademii Medycznej w Warszawie. Od 1953 zasiadała w komisji Państwowego Instytutu Reumatologii jako konsultant ds. pediatriiStanisław Luft Instytut Reumatologii – nasze korzenie i początki Reumatologia 2011; 49, 5: 305–314.. Rok później mianowano Teofilę Lewenfisz-Wojnarowską kontraktowym profesorem nadzwyczajnym, od 1960 do 1969 kierowała II Katedrą i II Kliniką Pediatryczną.

W 1924 zawarła związek małżeński z Henrykiem Lewenfisz-WojnarowskimCzy wiesz kto to jest?, praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Łozy, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom I s. 422., z którym miała córkę Wandę (1933–2002)nekrolog Wandy Wojnarowskiej-Kuleszy. i syna Mariana (1927–1999).

Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera W-VII-13-8-21)Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie..

Dorobek naukowy Prof. Teofila Lewenfisz-Wojnarowska pozostawiła ponad 120 prac naukowych dotyczących pediatrii z zakresu nefrologii i reumatologii dziecięcej. Prowadziła szczegółowe badania nad zespołem nerczycowym, oceną wskaźników oczyszczania i uszkodzenia nerek podczas przebiegu tocznia rumieniowatego oraz patogenezą obrzęków.

Publikacje Uwagi w sprawie wartości diety jabłkowej na podstawie spostrzeżeń klinicznych /1938/ (współautor Rajmund Barański) O zespole zapaści /1949/; O leczeniu choroby reumatycznej u dzieci /1950/ (współautor Stanisław Popowski); Przypadek reumatycznego zapalenia opon mózgowych /1950/; Próby ustalenia tła gośćcowego w schorzeniach oczu /1951/; Na marginesie nowych badań z dziedziny reumatologii /1951/; Choroba reumatyczna i inne choroby tkanki łącznej u dzieci /1957/; O dziecku chorym na serce /1958/; Pediatria /1964/ (współautorka).

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (13 lipca 1954) „za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 – na wniosek Ministra Zdrowia.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Lekarze związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy nefrolodzy Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Polscy reumatolodzy Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Medycznej w Łodzi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1984