Osiedle Nowobramskie (do 1945 niem. Neuetor Vorstadt) – zachodnia część miasta Koszalina, przebiega przez nią droga krajowa nr 6.

Wiadomości ogólne Obszar Osiedla Nowobramskiego do 2005 nosił nazwę Przedmieścia Księżnej AnnyPlan miasta Koszalina Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera Warszawa 2007 . W 2004 przeprowadzono konsultacje z mieszkańcami, na podstawie których ustalono zmianę nazwy na Osiedle Nowobramskie. Nazwa ta jest tłumaczeniem historycznego określenia "Neuetor Vorstadt", które było używane do 1945.

Osiedle Nowobramskie posiada funkcję przemysłowo-mieszkaniową, z przewagą tej pierwszej. Obszarem mieszkalnym jest część centralna obejmująca zabudowę jednorodzinną przy ulicach Szarych Szeregów, Zacisze, Miła, Brzozowa i częściowo Mieszka I oraz część wschodnia pomiędzy ulicami Żeglarską, Franciszkańską, Energetyków i Morską. W zachodniej części osiedla znajdują się tereny przemysłowe, gdzie zlokalizowano obszar będący podstrefą Słupskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, zakład karny i schronisko dla bezdomnych zwierząt oraz od 1 stycznia 2023 znajdują się tereny zabudowy jednorodzinnej i szeregowej, obszar znalazł się w obrębie osiedla wskutek zmian granic, tj. włączenia części sołectwa Stare Bielice do Miasta Koszalina. Na Osiedlu Nowobramskim znajdują się również siedziby przedsiębiorstw NordGlass, Schwarte, Dźwigbet, Ar-Bet, Agroma i innych. Przy ulicy Bohaterów Warszawy mieści się Koszalińskie Centrum Kształcenia i Hala Kupiecka.

Obiekty historyczne Przy ulicy Morskiej 15 znajduje się pochodzący z początku XX wieku tzw. dworek kasztelański, początkowo był to obiekt parterowy z poddaszem, elewacja frontowa posiada boniowanie, nad wejściem wydatny ryzalit.

Posesję przy ulicy Morskiej 17 zajmuje wybudowany w 1896 przez Juliusa Josepha młyn Paula Heisiga razem z pięciokondygnacyjnym spichlerzem. Początkowo był to młyn parowy, który mógł mielić 100 ton zboża na dobę. W 1916 zamieniono napęd na elektryczny, a jego wydajność wzrosła trzykrotnie. Obiekt przetrwał bez uszczerbku do 1946, kiedy to opuszczający miasto Rosjanie zdemontowali wszystkie urządzenia młynarskie. Obecnie mieści magazyny i sklep Zakładów Zbożowo-Młynarskich "Stoisław". Zespół młyna znajduje się w Wykazie obiektów ujętych w gminnej ewidencji zabytków miasta Koszalina poz. 116

Przypisy

Kategoria:Dzielnice i osiedla Koszalina