Guido Alberto Fano (ur. 18 maja 1875 w Padwie, zm. 14 sierpnia 1961 w Spilimbergo) – włoski kompozytor, pianista, pedagog i dyrygent.
W latach 1894-1897 uczył się gry na fortepianie i zasad kompozycji u Giuseppe Martucciego, który uważał go za swojego najlepszego studenta. Wkrótce po uzyskaniu dyplomu zdobył pierwszą nagrodę w konkursie organizowanym przez mediolańskie „Società del Quartetto” za sonatę na fortepian i wiolonczelę. Wraz z Gabrielem D’Annunzio pracował nad opublikowaniem dorobku muzycznego Antonia ScontrinoFano Vitale, « Maestro compositore a pieni voti e con lode ». Vita e opere di Guido Alberto Fano, [w:] “Martini” docet. Atti delle giornate di studio, Conservatorio di musica “Giovan Battista Martini”, Bologna 2007, s. 67–85.. W latach 1905–1912 pełnił funkcję dyrektora konserwatorium w Parmie, ucząc tam zarazem kompozycji i dyrygentury. Następnie kierował konserwatoriami w Neapolu i Palermo. Jego studentem był między innymi Franco Capuana. Występował jako pianista i członek zespołów kameralistycznych, dyrygował także koncertami symfonicznymi. Aktywnie wspierał liczne instytucje popularyzujące muzykę klasyczną. W roku 1938 musiał zaprzestać pracy pedagogicznej ze względu na ustawy rasowe, a w latach 1943-1945 ukrywał się w Fossombrone i w Asyżu. Po wojnie powrócił do nauczania.
Główne dzieła Opery Astrea, 1903 Juturna, 1912
Muzyka symfoniczna Preludio sinfonico, 1896 Andante e allegro con fuoco per pianoforte e orchestra, 1900 Due poemi per canto e grande orchestra, 1907 La tentazione di Gesù, 1909 Impressioni sinfoniche da Napoleone, 1949
Kameralistyka Fantasia Sonata na skrzypce i fortepian, 1893 Romanza na fortepian i wiolonczelę, 1894 Pagine d'album na skrzypce i fortepian, 1895 Andante appassionato na skrzypce i fortepian, 1896 Sonata na fortepian i wiolonczelę, 1898 Quintette na fortepian i instrumenty smyczkowe, 1917 Ansietà na skrzypce i fortepian, 1932 Allegretto scherzoso na fortepian i wiolonczelę, 1932
Muzyka fortepianowa Allegro, Melodia, Presto, 1892 Preludio, Mestizia, Valse-Impromptu, Intermezzo, Studio, Finale, 1892-93 Sonatina, 1895 Sonata, 1895-99 Quattro Fantasie, 1896 L'enfant s'amuse; Imago ... e Solitudo, 1933 Tema con variazioni, 1941 Corale variato, 1942
Muzyka wokalna na głos i fortepian Cinque canti do tekstu Giuseppe Lippariniego, 1900 Tre Canzoni del Decameron do tekstu Giovanniego Boccaccia, 1901 Nebbia do tekstu Giovanniego Pascolego, 1906 Passa la nave mia do tekstu Giosuè Carducciego, na podstawie wiersza Heinricha Heinego, 1906 Vere novo do tekstu Giosuè Carducciego, 1906 Il sogno della vergine do tekstu Giovanniego Pascolego, 1913 Le Lis do tekstu Alphonse’a de Lamartine’a, 1916 Triste canto do tekstu Enrica Panzacchiego, 1933 Tre canti do tekstów Gabriele D’Annunzia i Giosuè Carducciego, 1945
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Padwie Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Włoscy dyrygenci Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Włoscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Włoscy pianiści Kategoria:Zmarli w 1961