thumb|Znaki chromatyczne w gamie B-dur thumb|150px|Diagram akordu B-dur dla gitary B-dur – tonacja muzyczna, która oparta jest na skali durowej. Jej toniką jest b Nazewnictwo dźwięku b jest różne w różnych krajach, co może prowadzić do nieporozumień. Częstotliwość Nazwa polskojęzyczna Nazwa angielskojęzyczna 493,883 Hz H B 466,164 Hz b Bes, B♭, B flat W polskojęzycznej Wikipedii stosowane są nazwy polskie..
Gama B-dur zawiera dźwięki: b, c, d, es, f, g, a. Tonacja B-dur zawiera dwa bemole.
Gama B-dur zapisana za pomocąprzygodnych znaków chromatycznychGama B-dur zapisana za pomocąznaków przykluczowych
Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest g-moll, jednoimienną molową – b-moll.
B-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (b), trzeciego (d) i piątego (f) stopnia gamy B-dur.
Akord B-dur
Znane dzieła w tonacji B-dur: Wolfgang Amadeus Mozart – serenada Gran Partita (KV 361) Ludwig van Beethoven – IV Symfonia, Kwartet nr 13 i Wielka Fuga na kwartet smyczkowy George Gershwin – Solo na klarnecie otwierające Błękitną Rapsodię Siergiej Prokofjew – Suita Scytyjska Giuseppe Verdi – Powrót Radamesa z Aidy Johannes Brahms – II Koncert fortepianowy
Zobacz też
Pokrewieństwo tonacji Skala durowa Znaki przykluczowe
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gamy muzyczne