Edward Bagieński (ur. w Odessie, zm. 17 listopada 1979) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Alfreda i Marii z domu Żabko-Potopowicz. Od 18 grudnia 1914 do 27 grudnia 1817 służył w armii rosyjskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko–bolszewickiej w stopniu porucznika w szeregach 19 pułku artylerii polowej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 pozostawał oficerem 19 pap. Został awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W 1928 jako oficer 13 pułku artylerii polowej służył w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia. Ukończył X Kurs Normalny od 1929 do 1931 w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Od 1 września 1931 był szefem sztabu 7 Dywizji Piechoty. W sierpniu 1933 został przeniesiony do 7 pułku artylerii lekkiej w Częstochowie na stanowisko dowódcy dywizjonu. 24 stycznia 1934 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 roku i 11. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W październiku 1935 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej. W marcu 1939 zajmował w niej stanowisko kierownika przedmiotu taktyki artylerii. Od sierpnia 1939 był dowódcą 1 pułk artylerii ciężkiej w Modlinie.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 brał udział w kampanii wrześniowej. Został wzięty przez Niemców do niewoli i był osadzony w Oflagu II C Woldenberg. W 1946 był w stopniu pułkownika.
Był żonaty.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3593 – 15 marca 1921 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 6 grudnia 1946 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Ciężkiej (II RP) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Oficerowie 7 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Szefowie sztabu 7 Dywizji Piechoty (II RP)