Janina Storożyńska z d. Ciężarek ps. Jana (ur. 3 stycznia 1920, zm. 29 maja 2016 w Warszawie) – polska harcerka, uczestniczka powstania warszawskiego.
Życiorys W 1933 roku wstąpiła do harcerstwa. Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku pełniła funkcje pomocnicze przy zaopatrywaniu szpitali w żywność. Następnie, w latach okupacji hitlerowskiej była łączniczką oraz instruktorką łączniczek polskiego ruchu oporu. Podczas powstania warszawskiego jako członkini Zgrupowania „Chrobry II” pełniła służbę w powstańczych szpitalach i punktach opatrunkowych (m.in. na ul. Poznańskiej 11). Po upadku powstania została aresztowana i trafiła od pruszkowskiego Dulagu 121, skąd udało jej się zbiec w grudniu 1944 roku. Jeszcze przed wybuchem powstania, w kwietniu 1945 roku wyszła za Zbigniewa Storożyńskiego (1921-2013) ps. "Fernando", żołnierza Armii Krajowej. Za swe zasługi została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej, Medalem za Warszawę 1939-1945 oraz Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą z Mieczami.
Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kw. A, rząd 8, grób 3)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Harcerze Kategoria:Członkowie polskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Sanitariuszki w powstaniu warszawskim Kategoria:Więźniowie Dulagu 121 Pruszków Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie