Konstrukcja (układ konstrukcyjny) – obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych w celu zbudowania pewnej strukturalnej i niepodzielnej całości.
W ujęciu ogólnym rozróżnia się dwa zasadnicze typy konstrukcji: konstrukcje budowlaneOlszowski B., Radwańska M., Mechanika budowli, Politechnika Krakowska Kraków 2010, str. 15Nowacki W., Mechanika budowli, PWN Warszawa 1957, str. 13Piechnik S., Wytrzymałość materiałów, PWN Warszawa 1980, konstrukcje maszyn, urządzeń i pojazdów.
Konstrukcje budowlane klasyfikuje się zazwyczaj według zasadniczych typów elementów tych konstrukcji: Konstrukcja prętowa – złożona jest z samych prętów np: belkowa, łukowa, kratowa, ramowa, cięgnowa rusztowa. Konstrukcja łupinowa – jej elementy są dźwigarami płasko-przestrzennymi: płytowa, tarczowa, powłokowa. Konstrukcja bryłowa (blokowa) – jej elementy są bryłami np.: masywny mur oporowy, zapora ziemna.
Najczęściej konstrukcje składają się z różnych typów elementów i tak mamy np. konstrukcje: belkowo-płytowe, ramowo-kratowe, tarczowo-powłokowe itp.
Konstrukcje mogą być płaskie albo przestrzenne. Płaską nazywamy taką konstrukcję, której wszystkie elementy pracują w jednej płaszczyźnie. Jeżeli ten warunek nie jest spełniony, to wtedy konstrukcję nazywamy przestrzenną (pracującą przestrzennie).
Konstrukcje maszyn, urządzeń i pojazdów są trudne do sklasyfikowania ze względu na wielką różnorodność typów tych obiektów wynikającą z wielorakich realizacji praktycznych.
Przypisy
Kategoria:Nauki techniczne