Karol DuchiewiczW ewidencji urzędniczej Austro-Węgier określany w języku niemieckim jako „Carl Duchiewicz”, a niekiedy jako „Carl Duchewicz”. (ur. ok. 1832 w Niżankowicach, zm. 12 lipca 1903 w Sanoku) – polski urzędnik sądowy.
Życiorys Urodził się około 1832 roku w Niżankowicach. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby krajowej. Od około 1860 był pisarzem gminnym w gminnym urzędzie miejskim w Przemyślu••. Następnie od około 1863 pracował jako kancelista w C. K. Sądzie Powiatowym w Sieniawie••. Od około 1867/1868 był kancelistą w C. K. Sądzie Powiatowym w Niżankowicach••••••. Następnie przeszedł do pracy w C. K. Sądzie Obwodowym w Samborze, gdzie od około 1874 był kancelistą w urzędzie pomocniczym•••. Od około 1878 był prowadzącym księgi gruntowe w urzędzie pomocniczym C. K. Sądu Obwodowego w Przemyślu••••••W połowie 1885 w prasie pojawiło się doniesienie o rzekomym mianowaniu Duchiewicza naczelnikiem urzędów pomocniczych przy C. K. Sądzie Obwodowym w Samborze, zob. Ta informacja została następnie sprostowana, jako że w rzeczywistości chodziło o mianowanie Kazimierza Łopuszańskiego, zob. ••. Ze stanowiska prowadzącego księgi gruntowe w Przemyślu w sierpniu 1887 został mianowany przełożonym urzędów pomocniczych dla Sanoka przy utworzonym w tym czasie tamtejszym C. K. Sądzie Obwodowym••••. W kolejnych latach sprawował stanowisko naczelnika sądów pomocniczych w SanokuAlojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Sanok siedzibą organów państwowych i samorządowych. Rozwój przestrzenny miasta, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 364.••••••••. W 1897 został mianowany dyrektorem kancelarii II klasy w Sanoku• i w kolejnych latach pełnił stanowisko dyrektora kancelarii sądowej C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku•••, od około 1901 w randze starszego naczelnika kancelarii z tytułem dyrektora kancelarii II klasy•. Około 1903 został przeniesiony na emeryturę.
W 1898 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej z koroną•••. Przed 1903 otrzymał także Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych. Był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego•.
Zmarł 12 lipca 1903 w Sanoku w wieku 71 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 14 lipca 1903 w pogrzebie pod przewodnictwem sanockiego proboszcza ks. Bronisława Stasickiego. Był żonaty z Ludwiką z domu Grosse.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkowie Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego Kategoria:Galicyjscy urzędnicy sądowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Niżankowicach (Ukraina) Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Cywilnej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki) Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1903 Kategoria:Nieznana data urodzenia