Franck Louis Schoell (ur. 19 sierpnia 1889 w Amiens, zm. 23 stycznia 1982 w Boinvilliers) – francuski językoznawca.
Życiorys Syn Théodore'a. Ukończył studia w paryskiej Sorbonie. Od 1912 profesor języka i literatury francuskiej w Chicago. W czasie I wojny światowej walczył pod Verdun. 15 stycznia 1915 został ciężko ranny (stracił wzrok w jednym oku i słuch w jednym uchu, miał też poważną ranę w nodze) i znalazł się w niewoli niemieckiej. Po wojnie powrócił do pracy naukowej na uniwersytecie w Chicago, następnie był profesorem uniwersytetu w Nowym Orleanie (1923) i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley (1924–1926). Był autorem prac z zakresu historii literatury angielskiej i amerykańskiej. Od 1921 utrzymywał kontakty z Polską. W 1925 przetłumaczył na język francuski ppwieść Chłopi Władysława Reymonta. Autor studium m.in. o Długoszu i Modrzewskim. W latach 1927–1940 był szefem Sekcji Dokumentacyjnej w Sekretariacie Ligi Narodów w Genewie.
Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego.
Jego żoną była Olga Gulkowska z Krakowa.
Ordery i odznaczenia Order Odrodzenia Polski Złoty Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937) „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej za granicą”. Kawaler Legii Honorowej
Przypisy
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Francuscy językoznawcy Kategoria:Francuscy tłumacze Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Amiens Kategoria:Odznaczeni Złotym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley Kategoria:Zmarli w 1982