Abutilon indicum H.W.Li – gatunek rośliny z rodziny ślazowatych (Malvaceae Juss.). Występuje naturalnie w Azji Południowo-Wschodniej, Australii i wyspach Oceanu Indyjskiego, jednak obecnie rozprzestrzenił się jako chwast w całej strefie klimatu równikowego.
Rozmieszczenie geograficzne Rośnie naturalnie w Azji Południowo-Wschodniej (w Indonezji, Malezji, Tajlandii, Hongkongu, Chinach, na Tajwanie i Riukiu), w Australii (w stanie Queensland oraz na Terytorium Północnym), na Seszelach oraz Maskarenach. Współcześnie jest jednak szeroko rozprzestrzeniony jako chwast w całej strefie klimatu równikowego. Został introdukowany między innymi w Indiach, na Sri Lance, Filipinach, Marianach Północnych (na wyspach Maug Islands, Rota, Saipan, Sarigan i Tinian), w Mikronezji (w stanie Yap), na Fidżi, Polinezji Francuskiej (na Tahiti, Îles Palliser, Rangiroa oraz Rurutu), wyspie Guam, Hawajach (na Oʻahu), japońskim archipelagu Ogasawara, Kiribati, (na wyspach Banaba, Kiritimati i Tarawa), Nauru, Palau (na wyspie Sonsorol), na należących do Stanów Zjednoczonych wyspach Baker i Jarvis, a także na Brytyjskim Terytorium Oceanu Indyjskiego (na wyspie Diego Garcia).
Morfologia left|240px|thumb|Kwiat Pokrój Półkrzew o wyprostowanym pokroju, rozgałęziony. Dorasta do 1,25–2 m wysokości. Pędy są aksamitnie owłosione. Liście Naprzemianległe. Mają półokrągło jajowato sercowaty lub podłużny kształt. Mierzą 5–12 cm długości i prawie tyle samo szerokości. Są zielone, gładkie – pokryte miękkimi, bladymi włoskami. Blaszka liściowa jest grubo ząbkowana na brzegu i osadzona na długich ogonkach liściowych. Kwiaty Pojedyncze, rozwijają się w kątach pędów. Mierzą 2,5 cm średnicy. Otwierają się w godzinach wieczornych. Osadzone na szypułkach o długości 4–7 cm. Płatki mają pomarańczowo-żółtą barwę, odwrotnie deltoidalnie jajowaty kształt, mierzą 1 cm długości lub nieco więcej. Pręciki są owłosione. Owoce Kulistawe torebki do 1,5–2 cm średnicy, zbudowane z 11–20 promieniście ułożonych owocni. Są owłosione, brązowe po dojrzeniu (wyschnięciu). Zawierają zazwyczaj 3–5 nasion o nerkowatym kształcie i ciemnobrązowej barwie, jasno owłosionych.
Biologia i ekologia W Oceanii występuje na siedliskach przekształconych przez człowieka, na niskich wysokościach. Na wyspie Guam rośnie wokół budynków oraz na wysypiskach. W Indiach często rośnie obficie jako chwast na nieużytkach, na wysokości do 1200 m n.p.m. Na Filipinach występuje w zaroślach oraz na nieużytkach w miastach oraz ich przedmieściach, na terenach nizinnych lub wyżynnych.
Zmienność W obrębie tego gatunku oprócz podgatunku nominatywnego wyróżniono jeden podgatunek: Abutilon indicum subsp. albescens (Miq.) Borss.Waalk.
Ponadto w obrębie tego gatunku wyróżniono dwie odmiany: Abutilon indicum var. australiense Hochr. ex J.Britten – występuje endemicznie na wyspie Reunion Abutilon indicum var. guineense (Schumach.) K.M.Feng
Zastosowanie Gatunek Abutilon indicum w Indiach ma zastosowanie w medycynie niekonwencjonalnej – Ajurwedzie. W związku z tym jest uprawiany w wielu częściach Indii i krajów sąsiednich. Olej z korzeni jest używany jako lek do leczenia różnych schorzeń. Jednak właściwości lecznicze ma cała roślina. Ekstrakt w postaci wywaru lub proszku ma właściwości moczopędne, przeciwzapalne, ściągające, przeczyszczające, przeciwbólowe i wykrztuśne. Jest często stosowany w leczeniu obrzęków stawów oraz w celu zmniejszenia bólu.
Przypisy
Kategoria:Ślazowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza