1 Pułk Artylerii Konnej (1 pak) – oddział artylerii konnej Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.
Na podstawie doświadczeń z wojny polsko–bolszewickiej uznano za korzystne tworzenie dywizji jazdy, w skład których wchodzić miały trzy brygady jazdy, każda z nich w składzie dwóch pułków jazdy oraz pułku artylerii konnej. Na podstawie zarządzenia szefa Oddziału I Ministerstwa Spraw Wojskowych z 13 lutego 1921 roku, zarządzono formowanie trzech dowództw pułków artylerii konnej.
Dowództwo 1 pułku artylerii konnej organizowano na bazie baterii zapasowej artylerii konnej nr 1 w Górze Kalwarii. Miejscem postoju dowództwa była Warszawa. Formowanie rozpoczęto 18 kwietnia 1921 roku. Dowódcą został ppłk Leon Dunin-Wolski.
Przyjęcie organizacji jazdy opartej na systemie brygadowym spowodowało bezzasadność istnienia dowództw pułków artylerii konnej. W związku z tym z dniem 10 października 1921 roku dowództwo pułku zostało rozwiązane.
Struktura organizacyjna dowództwo 1 pułku artylerii konnej w Warszawie 1 dywizjon artylerii konnej 2 dywizjon artylerii konnej 5 dywizjon artylerii konnej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Artyleria konna Kategoria:Pułki artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1921 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1921