Lionel Andres „Leo” Messi (ur. 24 czerwca 1987 w Rosario) – argentyński piłkarz, występujący na pozycji napastnika, skrzydłowego lub ofensywnego pomocnika w amerykańskim klubie Inter Miami.
Karierę seniorską rozpoczął w młodzieżowym zespole FC Barcelony (FC Barcelona C), skąd przeszedł do drugiego zespołu katalońskiego klubu. W 2004 zanotował debiut dla pierwszej drużyny. W sezonie 2008/2009 stał się kluczowym piłkarzem swojej drużyny, która po raz pierwszy w historii sięgnęła po potrójną koronę, zdobywając mistrzostwo Hiszpanii, puchar Hiszpanii i rozgrywki Ligi Mistrzów UEFA. W sezonie 2014/2015 powtórzył osiągnięcie z 2008/2009. W 2018 został kapitanem FC Barcelony. Pozostaje zawodnikiem z największą liczbą strzelonych goli i występów w historii FC Barcelony. Wraz z klubem wywalczył 35 trofeów: 10 tytułów Mistrza Hiszpanii, cztery puchary Ligi Mistrzów UEFA, siedem Pucharów Króla, ponadto ośmiokrotnie wygrał Superpuchar Hiszpanii, trzykrotnie Superpuchar Europy UEFA i trzy razy Klubowe Mistrzostwa Świata. W 2021 został zawodnikiem francuskiego klubu Paris Saint-Germain, w barwach którego dwukrotnie zdobył mistrzostwo Francji, a także Superpuchar Francji. Od 2023 jest zawodnikiem Interu Miami, z którym sięgnął po Leagues Cup, Supporters’ Shield, oraz mistrzostwo w lidze Major League Soccer, odpowiednio w 2023, 2024 i 2025. Jest także jej najskuteczniejszym strzelcem.
Od 2005 do 2026 występował w reprezentacji Argentyny, a od 2011 był jej kapitanem. Z 207 występami i 125 bramkami jest rekordzistą pod względem liczby występów w reprezentacji Argentyny i jej najlepszym strzelcem w historii. Zwycięzca, najlepszy piłkarz i król strzelców Młodzieżowych Mistrzostw Świata 2005, a także zwycięzca, najlepszy piłkarz i król strzelców Copa América 2021. Triumfator Copa América 2024, trzykrotny finalista Copa América z 2007, 2015, i 2016, laureat trzeciego miejsca w edycji z 2019 oraz uczestnik Copa América 2011. Z Argentyną został mistrzem świata i najlepszym piłkarzem na Mistrzostwach Świata 2022, a finalistą i najlepszym piłkarzem Mistrzostw Świata 2014, finalista Mistrzostw Świata 2026, a także wystąpił z nią na Mistrzostwach Świata 2006, 2010, 2018. Pozostaje najmłodszym Argentyńczykiem, który zagrał na mistrzostwach świata. Złoty medalista Igrzysk Olimpijskich 2008.
Ośmiokrotny zdobywca Złotej Piłki. Najlepszy piłkarz 25–lecia 1994–2019 według magazynu „FourFourTwo”, najlepszy piłkarz i najlepszy rozgrywający dekady 2011–2020 według IFFHS. Strzelec największej liczby goli w ciągu jednego roku kalendarzowego – 91 goli (2012) oraz w sezonie – 73 (sezon 2011/2012) w historii piłki nożnej, a także strzelec największej liczby goli dla jednego klubu piłkarskiego w historii. Czterokrotnie zdobywał nagrodę Piłkarza Roku FIFA, a dwukrotnie Piłkarza Roku UEFA. Sześciokrotnie otrzymał nagrodę Europejskiego Złotego Buta. Z 46 trofeami jest najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii piłki nożnej. Powszechnie uważany za jednego z najlepszych piłkarzy wszech czasów, a przez wiele prestiżowych czasopism takich jak Marca, FourFourTwo czy Radio Times za najlepszego piłkarza w historii.
Posiada również hiszpańskie obywatelstwo.
Rodzina i początki kariery Urodził się 24 czerwca 1987 w Klinice Włoskiej w Rosario w prowincji Santa Fe. Jest synem Jorgego Horácia Messiego i Celii Maríi (z domu Cuccittini); ojciec był pracownikiem huty, a matka pracowała na pół etatu jako sprzątaczka. Rodzina Messiego ze strony ojca pochodzi z Ankony, skąd jeden z przodków, Angelo Messi, wyemigrował w 1883 do Argentyny. Piłkarz ma dwóch starszych braci: Rodrigo i Matíasa, i młodszą o siedem lat siostrę, Marię Sol.
Uczył się w szkole podstawowej nr 66 General Las Heras, był leniwym uczniem. W wieku pięciu lat zaczął grać w piłkę nożną i wkrótce rozpoczął regularne treningi w lokalnym klubie Abanderado Grandoli. Jego pierwszym trenerem był Salvador Aparicio, którego miejsce później zajął Jorge Messi. W rozwoju kariery piłkarskiej wspierała go babka, Celia (zm. 1998), której w późniejszym czasie zaczął dedykować każdą strzeloną bramkę, wskazując palcem niebo. Przez krótki okres grał w klubie Central Córdoba. W 1994 rozpoczął grę w młodzieżowych rozgrywkach ligowych w barwach klubu Newell’s Old Boys w Rosario, z którą w 1997 zdobył Puchar Przyjaźni w ramach rozgrywek Academia Deportiva Cantolao w Limie; podczas spotkania zdobył 9 z 10 bramek, które zapewniły drużynie zwycięstwo 10:0.
Ze względu na swoją wątłą posturę zyskał w dzieciństwie przydomek „La Pulga” (pol. Pchła). W 1997 zdiagnozowano u niego niedobór hormonu wzrostu. Rodzina przez pierwsze dwa lata pokrywała koszty kuracji hormonalnej dzięki częściowej refundacji ze strony rządu i pomocy firmy Acindar, w której pracował Jorge Messi. Występujący w argentyńskiej lidze Primera División klub River Plate zainteresował się pozyskaniem Messiego, ale włodarze drużyny nie zgodzili się pokryć kosztów leczenia, które miesięczne wynosiły 900 dol.. Ojciec piłkarza skontaktował się ze skautami hiszpańskiej Barcelony, którzy po obserwacji gry Messiego zgodzili się opłacać koszty kuracjiKazimierz Oleszek, Kazimierz; Lionel Messi – Argentyńska Pchła; Piłka Nożna Plus; nr 11 (263), s. 41–43; listopad 2007, wyd. Profus Management, .. Dyrektor sportowy klubu Carles Rexach w grudniu 2000 zapewnił Messiemu chęć podpisania kontraktu, składając oświadczenie na serwetce (ponieważ nie miał przy sobie innego papieru), w którym napisał: Ja, Charly Recach, zobowiązuję się do zakontraktowania Lionego Messiego na uzgodnionych warunkach, pomimo sprzecznych opinii istniejących w tej kwestii w klubie; serwetka znajduje się w klubowym muzeum. Piłkarz przeprowadził się z rodziną do Hiszpanii (wkrótce został w kraju tylko z ojcem, a matka z resztą rodzeństwa wróciła do Rosario) i zaczął występować w młodzieżowych drużynach klubu.
Kariera klubowa FC Barcelona
Początki W latach 2000–2003 występował w zespołach Cadete B i A (w tym drugim zdobył 37 bramek w 30 meczach) i Infantil B. Podczas meczu przeciwko klubowi Ebre Escola Esportiva doznał kontuzji – pękła mu kość strzałkowa w lewej nodze. W sezonie 2003/2004 pobił klubowy rekord, występując w aż pięciu drużynach. Na swoim jedynym spotkaniu w Juvenil B w sierpniu 2003 w Japonii zdobył bramkę, po czym otrzymał szansę gry w Juvenil A. Strzelił w niej strzelił 21 goli w 14 meczach, a 29 listopada 2003 zadebiutował w meczu Tercera División w Barcelonie C. 6 marca 2004 rozegrał pierwsze spotkanie w Segunda División B w barwach zespołu B. Przez cały sezon grał w obydwu tych drużynach (kolejno osiem meczów, pięć goli i pięć spotkań bez żadnej bramki).
16 listopada 2003, w wieku 16 lat i 145 dni, zadebiutował w pierwszej drużynie Barcelony w towarzyskim meczu z FC Porto. W tym okresie coraz częściej był porównywany do Diego Maradony ze względu na styl gry, ale też niski wzrost.
16 października 2004 wystąpił po raz pierwszy w Primera División, w wygranym 1:0 derbowym spotkaniu z Espanyolem. W czasie występu miał 17 lat i 114 dni, stając się trzecim najmłodszym piłkarzem w historii klubu i najmłodszym, który zadebiutował w Primera División. 1 maja 2005 w meczu z Albacete Balompié zdobył swojego pierwszego gola w lidze, co uczyniło go najmłodszym strzelcem ligowej bramki dla klubu (17 lat i 311 dni). W tamtym sezonie grał także w zespole B, dla którego zdobył sześć bramek w 17 ligowych spotkaniach.
Sezon 2005/2006 16 września, po raz drugi w ciągu trzech miesięcy, klub zmienił warunki kontraktu piłkarza – Messi zaczął być opłacany jak pełnoprawny członek pierwszego zespołu, a samą umowę przedłużono do czerwca 2014. 26 września uzyskał hiszpańskie obywatelstwo, dzięki czemu mógł grać w Primera División (wcześniej nie mógł zagrać w lidze, bo Barcelona miała wyczerpany limit posiadania w drużynie zawodników spoza Unii Europejskiej). Pierwszym spotkaniem Ligi Mistrzów rozegranym na Camp Nou, w którym wziął udział Messi, był pojedynek z Udinese Calcio. Wchodząc na boisko, otrzymał od fanów owacje, a w czasie meczu imponował spokojem i udaną współpracą z Ronaldinho.
Zdobył sześć bramek w 17 ligowych występach, a w sześciu rozegranych meczach w Lidze Mistrzów strzelił jednego gola. 7 marca 2006 w meczu z Chelsea doznał naderwania mięśnia w prawym udzie, przez co nie mógł grać do końca sezonu. Barcelona zakończyła rozgrywki, zwyciężając w Primera División i w Lidze Mistrzów.
Sezon 2006/2007 mały|200px|Messi w meczu z Rangers w 2007 W sezonie 2006/07 był podstawowym zawodnikiem Barcelony, zdobywając 14 bramek w 26 ligowych spotkaniach. 12 listopada w spotkaniu z Realem Saragossa doznał złamania piątej kości śródstopia lewej nogi, co wyeliminowało go z gry na trzy miesiące. 11 marca odegrał kluczową rolę w El Clásico, zdobywając hat tricka, dzięki czemu grająca z jednym zawodnikiem mniej Barcelona zremisowała z Realem 3:3 (ostatnią bramkę zdobył w doliczonym czasie gry), stał się tym samym pierwszym piłkarzem od czasu Ivána Zamorano i pierwszym zawodnikiem Barcelony od czasu Romário, któremu udało się zdobyć trzy bramki w El Clásico. Jest również najmłodszym piłkarzem, który zdobył bramkę w tych spotkaniach. Im bliżej było końca sezonu, tym Messi uzyskiwał więcej trafień – 11 z 14 ligowych goli zdobył w ostatnich 13 spotkaniach.
mały|lewo|200px|Messi na krótko przed zdobyciem gola w meczu z Getafe Starał się udowodnić, że porównania do Maradony nie były przesadzone, zdobywając na przestrzeni jednego sezonu bramki podobne do najsłynniejszych trafień byłego napastnika. 18 kwietnia 2007 strzelił dwie bramki w półfinałowym meczu Copa del Rey przeciwko Getafe CF, a jeden z goli przypominał bramkę Maradony w ćwierćfinałowym meczu Mistrzostw Świata 1986 przeciwko Anglii. Dziennikarze sportowi wnikliwie doszukiwali się podobieństwa do gola Maradony, a hiszpańska prasa nazwała Messiego „Messidona”: przebiegł ten sam dystans co Maradona (62 metry), minął tę samą liczbę przeciwników (sześciu, w tym bramkarza), oddał strzał z podobnej pozycji, a – celebrując bramkę – również podbiegł do bocznej chorągiewki boiska. Na pomeczowej konferencji kolega z drużyny, Deco, powiedział: „Nie ma takiego drugiego jak Leo”. W meczu z RCD Espanyol zdobył bramkę podobną do tej strzelonej przez Maradonę w spotkaniu z Anglią – ręką przerzucił piłkę nad interweniującym bramkarzem, Carlosem Kamenim, lecz mimo powtórek zagrania i protestów piłkarzy Espanyolu gol został uznany.
Sezon 2007/2008 W rozegranym 22 września spotkaniu z Sevillą dwukrotnie wpisał się na listę strzelców. Kilka dni wcześniej strzelił gola w wygranym 3:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Lyon, z kolei 26 września zdobył dwie bramki w zwycięskiej potyczce (4:1) z Realem Zaragoza. 27 lutego, przeciwko Valencii, rozegrał swój 100. oficjalny mecz w barwach klubu.
Został nominowany do nagrody FIFPro w kategorii Napastnik. W internetowym sondażu hiszpańskiej gazety „Marca” został wybrany najlepszym piłkarzem na świecie, uzyskując 77 procent wszystkich głosów. Zdaniem felietonistów katalońskich gazet „El Mundo Deportivo” i „Sport” oraz byłego niemieckiego piłkarza, Franza Beckenbauera, Messi powinien otrzymać Złotą Piłkę; w finale plebiscytu zajął trzecie miejsce. Wiele piłkarskich osobistości, m.in. Ronaldinho, Samuel Eto’o, Frank Rijkaard, Bernd Schuster, Raúl, Gianluca Zambrotta, Francesco Totti, Alfredo Di Stéfano, Diego Maradona i Pelé, przyznało, że uważają Messiego za jednego z obecnie najlepszych piłkarzy świata.
Po raz czwarty w ciągu trzech sezonów doznał kontuzji kości śródstopia, tym razem 4 marca w meczu Ligi Mistrzów z Celtikiem Glasgow, przez co musiał pauzować przez kolejne sześć tygodni.
Sezon 2008/2009 mały|150px|Messi w meczu z UD Almería