Maria Helena Miączyńska z domu Strzelecka (ur. 5 kwietnia 1870 w Wieliczce, zm. 1 stycznia 1942 Data śmierci na podstawie klepsydry ze zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej) – polska śpiewaczka (sopran dramatyczny), ceniona nauczycielka śpiewu.
Życie rodzinne Urodziła się 5 kwietnia 1870 w Wieliczce jako córka Stanisława Okszy-Strzeleckiego, starszego radcy górniczego (ur. 29 sierpnia 1833 w Bochni) oraz Marii Heleny z Żuk-Skarszewskich (ur. 6 września 1839 w Siedlcach). Około 1902 wyszła za mąż za hr. Władysława Miączyńskiego, po roku owdowiała. Była ciotką aktora i reżysera Czesława Strzeleckiego-Krugera (ur. 11.09.1897 Zagórz Stary k. Sanoka).
Kariera artystyczna w Małopolsce Odbywała naukę śpiewu we Lwowie u Adeliny Paschalis-Souvester, ukończyła wiedeńską szkołę u Pauliny Lucca, kolejno kształciła się u najlepszych mistrzów w Mediolanie, u Ricci-Sabatelli. Występowała w operze Rossiniego w Wenecji jako primadonna m.in. w „Tosce”, „Damie Pikowej”„Goniec Wielkopolski” R. 47. nr 52, z 26.02.1924, w dziale: Kronika Józef Reiss, Almanach muzyczny Krakowa 1780–1914, Nakładem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, 1939. Reiss pisze: „18.05.1906 Helena Miączyńska Strzelecka, Primadonna opery weneckiej”, s. 137.. W Polsce początkowo koncertowała jako Helena Strzelecka, wykonywała arie operowe i pieśni podczas koncertów w Krakowie (4.05.1895J. Reiss, Almanach muzyczny Krakowa 1780–1914, Nakładem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, 1939. s. 126, Koncert H. Strzeleckiej 4.05.1895, Kraków. i 10.11.1898„Czas” nr 257 z dn. 10.11.1898.) oraz Zakopanem (11.01.1903„Przegląd Zakopiański”, organ Zw. Przyjaciół Zakopanego z dn. 17.01.1903 r. V, nr 3(181) Koncert 11.01.1903.). Powróciła do Polski w 1906 dając koncerty solowe„Słowo Polskie” nr 233 r. XI, recenzja 27.05.1906 z koncertu H. Miączyńskiej w Krakowie 19.05.1906., a także współpracując z Krakowskim Chórem Akademickim (18.05.1906 i 8.04.1908Józef Życzkowski, „Gaudeamus igitur…” Biuletyn: „Krakowski Chór Akademicki” zał. w 1878, Występ Chóru Akademickiego ze współudziałem Heleny Miączyńskiej, śpiewaczki operowej scen włoskich 18.05.1906, 8.04.1908.). Występowała też w Tarnowie (9.10.1907„Pogoń” 6.10.1907 nr 40 Tarnów, Ruchliwe Tow. Muzyczne.), w Warszawie (17.01.1909„Głos Warszawski” 15.01.1909, „Wieczór muzyki Chopina i pieśni Moniuszki”.), Krakowie (31.10.1909„Nowa Reforma”, 20.10.1909, zapowiedź koncertu 31.10.1909.). Wkrótce rozpoczęła pracę pedagogiczną i prowadziła klasę śpiewu solowego najpierw w Krakowie w 1909„Nowa Reforma”, Kraków, anonse: z dn. 25.08.1909, 13.09.1909., a później w Przemyślu w latach 1910-1914Leszek Mazepa, Szkolnictwo muzyczne Lwowa w okresie austriackim (1772–1918), w: „Musica Galiciana”, t. 1, 1997. Rzeszów, Wyd. Wyższej Szkoły Pedagogicznej, s. 102..
Pobyt w Poznaniu Po zakończeniu I wojny światowej przeniosła się do Poznania. W tym czasie artystka posługiwała się dwoma imionami: Maria Helena, co być może związane było z chęcią odróżnienia się od hr. Heleny Miączyńskiej z Będlewa koło Poznania. Na programach popisów jej uczniów i uczennic z lat 1923–1928 widnieją dwa imiona: Maria Helena. Była profesorem śpiewu w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu od 1920 do 1922Stefan Stuligrosz, 50 lat Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu, „Kronika Miasta Poznania. Kwartalnik poświęcony problematyce współczesnego Poznania” 1971, 01/03 R. 39 nr 1., opuściwszy to stanowisko założyła prywatną szkołę śpiewu w Poznaniu i prowadziła ją od 1923 do 1929 przyciągając dużą liczbę studentów. Coroczne popisy jej uczniów i uczennic cieszyły się zainteresowaniem miłośników śpiewu, były rodzajem publicznego egzaminu, zdobywały pochlebne recenzje w prasie. W repertuarze wokalnym uczniów wykorzystywała utwory mistrzów europejskich oraz współczesnych kompozytorów polskich. Jako profesorka śpiewu korzystała z niezbędnego akompaniamentu fortepianowego wielu wybitnych pianistów: prof. Feliksa Nowowiejskiego, prof. Stanisława Sauera, Olgi Karpackiej, którzy występowali też z własnym repertuarem podczas koncertów jej uczniów. Była ciotką aktora i reżysera Czesława Strzeleckiego-Krugera, kształciła jego piękny głos barytonowy w okresie, kiedy występował w Teatrze Nowym w Poznaniu i dwukrotnie uczestniczył w popisach uczniów jej szkoły w 1924 i 1925. Od października 1929 Maria Helena Miączyńska prowadziła klasę śpiewu przy Poznańskim Instytucie Muzycznym Eugeniusza Sokołowskiego„Goniec Wielkopolski” nr 227, 2.10.1929, anons o klasie śpiewu H. Miączyńskiej.. Maria Helena Miączyńska była zaprzyjaźniona z rodziną Feliksa Nowowiejskiego (ur. 1877, zm. 1946), znajomość ta zapewne powstała jeszcze w okresie jej pobytu w Krakowie. W Poznaniu była zapraszana na okolicznościowe przyjęcia rodzinne, spotykała się tam z elitą ówczesnego świata muzycznego, dziennikarskiego i artystycznego. Pisze o tym Kazimierz Nowowiejski w książce pt. Pod zielonym Pegazem, 1971Kazimierz Nowowiejski, Pod zielonym pegazem, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1971, s. 71, 73, 96, 181..
Ocena dokonań artystycznych Według oceny krytyka muzycznego Michała Toepfera, Miączyńska umiała przekazać swoim uczniom wiadomości oraz metodę włoskiego bel canta, którą sama nabyła w trakcie kształcenia. Jej uczennice, wkrótce po ukończeniu nauki z powodzeniem koncertowały, a w późniejszym okresie udzielały lekcji muzyki bądź śpiewu w szkołach muzycznych w Poznaniu.
Znane uczennice Łucja Pieprzówna, występy w 1929 roku, nauczycielka śpiewu od 1932, Maria Piechocka zam. Donat, występy w radiu 1930, koncert w Ostrowie Wlkp. 1931, nauczycielka muzyki w Wielkopolskim Studium Muzycznym (1951-1971), Bogna Milska-Schechtlowa, występy w 1929, koncert w radio pieśni rosyjskie; koncert w radio poświęcony pamięci M. Karłowicza (24.02.1931), nauczycielka w Państwowej Szkole Muzycznej od 1949, Natalia Radlińska-Kwiczalowa, występ w 1923, recital kameralnej pieśniarki 1931; nauczycielka śpiewu od 1952 w Poznaniu m.in. uczyła Mieczysława Dondajewskiego, Włodzimiera Jarochowska, występy w 1929 i 1930, Maria Gąsiorowska, występy w 1929 i 1930, występy w Teatrze Wielkim.
Przypisy
Bibliografia Kazimierz Nowowiejski, Pod zielonym pegazem, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 1971. Józef Reiss, Almanach muzyczny Krakowa 1780–1914, Kraków: Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, 1939. Musica Galiciana, t. 1, 1997. Rzeszów.
Kategoria:Polskie soprany Kategoria:Ludzie urodzeni w Wieliczce Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Poznaniu Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1942