Bronisław Ostapczuk (ur. 1 czerwca 1923 w Monasterzyskach, zm. 6 listopada 2001) – polski prawnik, urzędnik i działacz komunistyczny, poseł na Sejm PRL II, III, IV i V kadencji.
Życiorys Jego ojcem był Jan Malinowski, a matką – nieznana z imienia samotna i biedna kobieta Ukrainka, która pracowała w prywatnym gospodarstwie Piotra i Pauliny Malinowskich w dzielnicy Nagórzanka w Monasterzyskach. Oficjalnie Bronisław Ostapczuk uznawał się za syna Piotra i PaulinyZbigniew Żyromski. Bronisław Ostapczuk – samorządowiec i polityk, s. 70..
Do szkoły podstawowej uczęszczał w mieście rodzinnym. Od 1940 do 1941 był uczniem Szkoły Przysposobienia Zawodowego w Związku Radzieckim, a w latach 1941–1945 robotnikiem kolejowym w Niemczech. Od maja 1945 do maja 1947 był referentem w wydziale śledczym Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we WrocławiuInformacje w BIP IPN.. Uzyskał wykształcenie wyższe, z zawodu prawnik. Od 1947 do 1950 był inspektorem Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym we Wrocławiu. W 1950 pełnił funkcję zastępcy prokuratora wojewódzkiego.
Od 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1950–1954 był kierownikiem wydziału administracyjnego Komitetu Wojewódzkiego partii we Wrocławiu, następnie w latach 1954–1955 był członkiem wrocławskiej Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej PZPR. W 1956 został członkiem egzekutywy KW PZPR we Wrocławiu.
W latach 1954–1956 był wiceprzewodniczącym, a od 1956 do 1969 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. Od czerwca 1969 do września 1970 był dyrektorem żeglugi na Odrze we Wrocławiu, a w latach 1970–1971 docentem kontraktowym na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.
W 1957, 1961, 1965 i 1969 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Wrocław (w 1969 Wrocław II). W trakcie II kadencji zasiadał w Komisji Mandatowej, Komisji Spraw Wewnętrznych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o radach narodowych oraz w Komisji Nadzwyczajnej Ziem Zachodnich. Ponadto przez cztery kadencje zasiadał w Komisji Wymiaru Sprawiedliwości. Od września 1971 do marca 1972 pełnił funkcję prezesa Komisji Organizacji Zarządzania. Od kwietnia 1972 do grudnia 1980 był podsekretarzem stanu w Urzędzie Rady Ministrów. W latach 1974–1981 prezes Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa.
Zmarł 6 listopada 2001.
Odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1964)Lista odznaczonych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 20 lipca 1964, s. 2. Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi (1950). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955). Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1. Medal im. Karola Adamieckiego (1980)Medale im. K. Adamieckiego dla zasłużonych naukowców, „Trybuna Ludu”, nr 110, 9 maja 1980, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Żyromski. Bronisław Ostapczuk – samorządowiec i polityk. „Głos Buczaczan”. 1 (73), Wrocław, 2016, s. 70–74. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej Informacje w BIP IPN
Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Monasterzyskach Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Posłowie z okręgu Wrocław (PRL) Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 2001