Irena Bączkowska z domu Zabłocka (ur. 12 maja 1902 w Kijowie, zm. 21 stycznia 2006 w LondynieKonrad W. Tatarowski Ostatni rozdział literatury emigracyjnej - Irena Bączkowska, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica” 10, 2008, str. 167-171.) – polska pisarka, autorka powieści i opowiadań.
Życiorys Urodziła się w Kijowie 12 maja 1902 jako córka Witolda Zabłockiego i Janiny z d. Sochaczewskiej. Do 1920 rodzina przyszłej pisarki mieszkała na Ukrainie, potem przeprowadziła się do Polski. Ukończyła studia w Akademii Rolniczej w Bydgoszczy; nauczycielka, inspektorka w organizacjach rolniczych i autorka tekstów do prasy rolniczej. Pasjonowała się sportem konnym i odnosiła na tym polu sukcesy. Od 1934 jej mężem był Jan Bączkowski (oficer 1 Pułku Ułanów Krechowieckich).
Emigrowała po wybuchu II wojny światowej – najpierw do Francji przez Szwecję, a następnie do Wielkiej Brytanii. Pracowała jako nauczycielka i (od 1948 r.) właścicielka własnego gospodarstwa.
W wieku 51 lat zadebiutowała opowiadaniem Jeziora, opublikowanym w „Wiadomościach”.
Twórczość Podróż do Braiłowa (opowiadanie, Londyn 1959; Lublin 1998, ) Wróble noce (powieść, Londyn 1963) Krajobrazy i ludzie. Opowiadania norfoldzkie (słowo wstępne Stanisław Nicieja), Opole 1995, Letnie noce. Opowieści o Ukrainie początku XX wieku, Veritas, Londyn 2005,
Nagrody 1963 r. Nagroda tygodnika „Wiadomości” za najlepszą polską powieść emigracyjną (za Wróble noce). 2005 r. Nagroda Literacka Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie za całokształt twórczości.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jerzy Bączkowski o swoich rodzicach, Janie i Irenie Bączkowskich
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Polska emigracja polityczna w Wielkiej Brytanii 1939–1989 Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy pisarze emigracyjni Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 2006