Czerwienica wtórna lub nadkrwistość wtórna (łac. poliglobulia secundaria) – stan, w którym liczba krwinek czerwonych w krwi przekracza 5 600 000/mm³, hematokryt wzrasta powyżej 49% i stężenie hemoglobiny jest wyższe niż 17%, najczęściej spowodowany zmniejszeniem wysycenia krwi tętniczej tlenem, co powoduje zwiększenie wydzielania erytropoetyny.
Przyczyny wrodzone wady serca uszkodzenie płuc i oskrzeli (zespół płucno-sercowy, zwłóknienie płuc) przebywanie na wysokości powyżej 2500 m n.p.m. (czerwienica górska) nowotwory wątroby, macicy, nadnerczy (guz chromochłonny), przysadki i móżdżku hemoglobinopatie przeszczep nerki jatrogenne (leczenie mocznicy i farmakoterapia męskimi hormonami płciowymi)
Objawy i przebieg Przebieg choroby jest przewlekły. Objawy to: sinoczerwone zabarwienie nosa, warg i uszu (stąd czerwienica), szumy uszne, duszność, bóle i zawroty głowy, nasilenie objawów niewydolności oddechowej, przekrwienie i obrzęk narządów wewnętrznych (wyłączając wątrobę i śledzionę).
Laboratoryjnie można stwierdzić zwiększenie hematokrytu, ilości hemoglobiny oraz masy erytrocytów, nie stwierdza się leukocytozy i zwiększenia liczby trombocytów. Stężenie erytropoetyny wzrasta, OB jest bardzo niski.
Różnicowanie Czerwienica prawdziwa – występuje w niej powiększenie śledziony i zwiększona ilość płytek krwi oraz leukocytów.
Leczenie Choroba całkowicie ustępuje po usunięciu jej przyczyny. W celu przyniesienia ulgi pacjentowi można wykonać upust krwi i podawać leki hamujące erytropoezę, jednakże te zabiegi nie eliminują choroby.
Zobacz też Czerwienica prawdziwa Czerwienica rzekoma
Przypisy
Kategoria:Hematologia