Placówka Straży Celnej „Długie Nowe” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca w okresie międzywojennym służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku. Placówka Straży Celnej „Długie Nowe” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Zaborowo” z Inspektoratu SC „Leszno”.
W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Ochronę północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczna.
Rozkazem nr 3 z 25 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski powołał komisariatu SG „Leszno”. Placówka Straży Granicznej I linii „Długie Nowe” znalazła się w jego strukturze.
Funkcjonariusze placówki Kierownicy placówki
stopieńimię i nazwisko, numerokres pełnienia służbykolejne stanowiskoprzodownik Franciszek ŁuśFranciszek Łuś (1183)był w 1926 Obsada personalna placówki w 1926:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Placówki Straży Celnej II Rzeczypospolitej Kategoria:Długie Nowe Kategoria:Placówki Straży Celnej rozmieszczone na granicy polsko-niemieckiej Kategoria:Placówki Inspektoratu Straży Celnej „Leszno”