Przełom tarczycowy hipometaboliczny () – zagrażający życiu stan polegający na krytycznym zmniejszeniu funkcji życiowych i czynności układu nerwowego na skutek spadku poziomu hormonów tarczycy. Przejście z niedoczynności tarczycy do przełomu najczęściej odbywa się w kilka dni po zakażeniu, zażyciu narkotyków (w tym alkoholu) lub urazie.
Objawy Ciężkie zamroczenie lub śpiączka „Trupi” wygląd skóry (sucha skóra barwy bladosinej), czasem z podbiegnięciami krwawymi Temperatura ciała ok. 33°C Często obecność płynu puchlinowego w jamie opłucnej i otrzewnej (może on zawierać nawet do 4% białka) Hiponatremia i hipoglikemia
Leczenie Podawanie kortyzonu (100 mg 2–3 razy na dobę) Leczenie substytucyjne trójjodotyroniną w dawce dobowej od 50 do 100 µg i 1 mg tyroksyny dziennie.
Rokowanie Rokowanie co do przeżycia jest bardzo niepewne.
Zobacz też przełom tarczycowy hipermetaboliczny
Bibliografia Franciszek Kokot, Choroby Wewnętrzne, 1991, , Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, s. 508–509
Kategoria:Stany nagłe w medycynie Kategoria:Choroby tarczycy