Alfons Rzeszotarski (; ur. 3 listopada 1847 we wsi Klwatka Szlachecka, zm. w Petersburgu) – metalurg i metaloznawca narodowości polskiej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Radomiu. Studiował w warszawskiej Szkole Głównej, a następnie w Petersburgu na wydziale mechanicznym Instytutu Technologicznego), który ukończył w 1875 z dyplomem inżyniera technologa.
Przez krótki czas pracował w Zakładach Putiłowskich, a następnie przeszedł do Zakładów Obuchowskich, gdzie stał się najbliższym współpracownikiem Dmitrija Czernowa. W 1878 roku przejął po Czernowie kierownictwo stalowni bessemerowskiej. W 1889 roku został odznaczony złotym medalem przez ministerstwo marynarki wojennej.
W 1895 stworzył w Zakładach Obuchowskich pierwsze laboratorium metalurgiczne w Imperium Rosyjskim, którym kierował. W 1899 roku objął stanowisko głównego metalurga Zakładów Obuchowskich.
Od 1876 prowadził działalność naukową, publikując artykuły w czasopismach fachowych. W 1900 nie przyjął propozycji objęcia katedry na Warszawskim Instytucie Politechnicznym im. Cara Mikołaja II, w 1902 został kierownikiem Katedry Metalurgii na Państwowym Uniwersytecie Politechnicznym w Sankt Petersburgu.
Zmarł na zapalenie płuc. Pochowany na warszawskich Starych Powązkach (kwatera 28-4-16/17).
Publikacje książkowe Tieorija zakałki (1882) Mietałłurgija stali (1884) Mikroskopiczeskoje issledowanije żeleza, stali i czuguna (1898)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy metalurdzy Kategoria:Rosyjscy metalurdzy Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1904 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie