Łeba – rzeka Pobrzeża Bałtyckiego o długości 117 km. Płynie przez Pojezierze Kaszubskie, Pradolinę Redy Łeby i Wybrzeże Słowińskie. Dorzecze zajmuje 1801 km².
W systemie administrowania wodami dorzecze Łeby zaliczane jest do obszaru dorzecza WisłyPlan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły. Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. (poz. 1911).
Przebieg Rzeka wypływa z terenów na zachód od Kartuz w okolicy Borzestowa na wysokości 170 m. Przepływa przez szereg jezior, z których największymi są Długie Jezioro, Wielkie Jezioro, Jezioro Reskowskie, Jezioro Sianowskie i Łebsko. Uchodzi do Bałtyku koło miasta Łeba.
Od Jeziora Sianowskiego do ujścia przez rzekę prowadzi szlak spływów kajakowych.
Dopływy: Białogardzka Struga, Charbrowska Struga, Chełst, Dębnica, Jezierna Struga, Jeżowska Struga, Kisewska Struga, Kanał Łebski, Kanał Mielnicki, Okalica, Kanał Pobłocko-Łebski, Pogorzelica, Rzechcinka, Sitnica, Struga B Strzepcz, Struga Kożyczkowska, Struga Krępkowicka, Struga Mirachowska, Węgorza.
Główne miejscowości leżące nad Łebą: Miechucino, Sianowo, Staniszewo, Miłoszewo, Bożepole Wielkie, Łęczyce, Lębork i Łeba.
Jakość wód Łebą płyną metale ciężkie, w ciągu 2012 roku w ilościach: 3,3 tony cynku, 0,9 tony miedzi, 0,9 tony ołowiu, ok. 100 kg kadmu, 0,4 tony chromu oraz 0,9 tony niklu.
Historia Po I wojnie światowej rzeka po polskiej stronie granicy w górnym biegu nosiła nazwę Łeba, zaś po stronie niemieckiej w środkowym i dolnym biegu Leba. W okresie międzywojennym na odcinku pomiędzy miejscowościami Tłuczewo i Paraszyno ustanowiono granicę między II Rzecząpospolitą a Republiką Weimarską. W 1948 roku ustalono urzędowo nazwę Łeba dla dolnego i środkowego biegu w miejsce niemieckiej – Leba FlussRozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (, s. 21).
W latach 1920–1930. W Mapster: 1:100 000 Karte des Deutschen Reiches – Grossblatt/Einheitsblatt. Leba – Ossecken – Lauenburg i. Pom.- Neustadt i. Westpr. – Lupow – Karthaus 1924, ze zbiorów Archiwum Map WIG. W Mapster: Karte des Deutschen Reiches 1:100 000 – Kreiskarten. Kreis Lauenburg in Pommern 1933, ze zbiorów Archiwum Map WIG, dolny bieg rzeki tj. od Lęborka do ujścia do Jeziora Łebskiego został uregulowany poprzez odcięcie zakoli, przekopanie odcinków prostujących bieg i powstanie kilkunastu starorzeczy. Najdłuższymi są zakole na wysokości miejscowości GorzynoRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r., w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną, Załącznik nr 2, Śródlądowe wody powierzchniowe lub ich część, stanowiące własność publiczną, istotne dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, poz.-lp. 146 (, s. 1160 (s. 120) ) i stare ujście do Jeziora Łebskiego na prawo od obecnego ujścia koło miejscowości Gać.
Ochrona przyrody U ujścia w półkolu zakreślonym promieniem długości 500 m w kierunku morza ze wschodniej głowicy wejścia do portu został ustanowiony stały obwód ochronny, w którym obowiązuje zakaz połowuZarządzenie Nr 1 Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w Słupsku z dnia 25 stycznia 2000 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2000 r. Nr 9, poz. 84).
Na morskich wodach wewnętrznych w granicach portu został ustanowiony okresowy obwód ochronny dla troci wędrownej i łososia, który obowiązuje od 15 września do 31 grudnia. Wprowadzono zakaz sportowego połowu ryb metodą spinningową na wodach portowychZarządzenie Nr 2/2001 Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w Słupsku z dnia 10 maja 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2001 r. Nr 17, Poz. 331).
Górny bieg rzeki objęty jest ochroną siedliskową Natura 2000 Dolina Górnej ŁebyArkusz 1/2. PLH220006 Dolina Górnej Łeby, mapa w skali 1:50 000. Ministerstwo Środowiska/Techmex, 2006-04-14.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rzeki w Polsce