Amerykańska awantura – polska komedia muzyczna z 1936 roku w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego. Film nie przetrwał do naszych czasów.
Fabuła Zdolny technik, Paweł Kalina, aby zarobić, zmuszony jest pracować jako barman i piosenkarz w ekskluzywnym warszawskim klubie dancingowym. Pewnego dnia poznaje tam amerykańską dziennikarkę, miss Ellen Ward, która niebawem wyjeżdża z Polski do Stanów Zjednoczonych. Paweł postanawia wyruszyć do Ameryki wiedziony uczuciem do młodej reporterki i chęcią urzeczywistnienia swojego marzenia – zrealizowania wynalazku (radia kieszonkowego zintegrowanego z odbiornikiem telewizyjnym). Jednak dzień przed zaplanowaną podróżą przegrywa zebrane na ten cel pieniądze u oszusta, Anatola Korda. Nie mając innego wyjścia, postanawia płynąć statkiem na gapę. Mimo trudności napotkanych w nowym kraju, osiąga sławę wynalazcy i zdobywa rękę Ellen.
Produkcja Większość zdjęć została zrealizowana na polskim okręcie transatlantyckim MS Batory, zaś pojedyncze ujęcia ekipa filmowa nakręciła w Nowym Jorku. W Amerykańskiej awanturze widzowie mogli usłyszeć piosenki takie jak Jeden koniak, jeden rum czy Ty i ja. Za ich powstanie odpowiedzialni byli Alfred Scher (kompozycja) i Emanuel Szlechter (słowa).
Odbiór Według recenzenta z tygodnika „Kino” (numer z 10 stycznia 1937 r.) film nie odbiegał znacząco od poziomu typowych polskich komedii lat 30. XX wieku i uznał produkcję za poprawną:
Dziennikarz „Kuriera Poznańskiego” skupił się na krytyce gry aktorskiej. Pochwalił Mieczysławę Ćwiklińską, Michała Znicza, Stanisława Sielańskiego i „dobrze pomyślaną rolę ma A. Didur, ale z powodu złej dykcji czy udźwiękowienia wiele jego dowcipów przepada”. Większej krytyce zostały poddane postaci pierwszoplanowe: „E. Bodo jak zwykle robi dużo ruchu na ekranie. Gdyby można uwierzyć w niego jako amanta, wszystko byłoby dobrze. Bardzo ładnie wypadają w jego interpretacji piosenki, szczególnie: Witaj Ameryko! DebiutTak naprawdę Amerykańska awantura była drugim filmem, w którym zagrała Zofia Nakoneczna. Aktorka zadebiutowała na srebrnym ekranie w Przebudzeniach z 1934 r. Nakonecznej nie wróży wiele, aktorka ta nie ma wyrazu i potrafi się tylko miło, nieszablonowo uśmiechać”. Recenzent, podsumowując swoją opinię, napisał, że dobre zakończenie filmu sprawia, że seans można zaliczyć do udanych.
Leonia Jabłonkówna z „Wiadomości Literackich” (numer z 17 stycznia 1937 r.) doceniła scenariusz za niebanalne dialogi oraz grę aktorów, zwłaszcza głównej bohaterki, która „wygląda doskonale, rusza się ślicznie, jest pełna spokojnego wdzięku, gra z umiarem i kulturą”.
Obsada Eugeniusz Bodo – Paweł Kalina Zofia Nakoneczna – miss Ellen Ward Mieczysława Ćwiklińska - Barbara Malska Michał Znicz – Stanisław Skała Stanisław Sielański – Anatol Przyszczypkowski Tadeusz Frenkiel − Anatol Korda Adam Didur – Jerzy Gil Wanda Jarszewska Michał Halicz Jerzy Rygier Henryk Małkowski Jerzy Sulima-Jaszczołt Wacław Zdanowicz Józef Redo Jerzy Klimaszewski
Zobacz też
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie komedie muzyczne Kategoria:Polskie filmy z 1936 roku Kategoria:Polskie filmy przedwojenne Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie zaginione filmy Kategoria:Filmy kręcone w Nowym Jorku Kategoria:Filmy w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego