Seifertia azaleae (Peck) Partr. & Morgan-Jones – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Grzyb mikroskopijny, pasożyt różaneczników wywołujący chorobę o nazwie zamieranie pąków różanecznika.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Seifertia, Melanommataceae, Pleosporales, Pleosporomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1873 r. Charles Horton Peck, nadając mu nazwę Periconia azaleae. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu w 2002 r. E. Christopher Partridge i Gareth Morgan-Jones. Synonimy: Briosia azaleae (Peck) Dearn. 1941 Cephalotrichum azaleae (Peck) Kuntze 1898 Periconia azaleae Peck 1873 Pycnostysanus azaleae (Peck) E.W. Mason 1941 Sporocybe azaleae (Peck) Sacc. 1886
Morfologia i rozwój Patogen rozwija się w pąkach różaneczników wytwarzając na ich zewnętrznych, obumarłych łuskach koremia o rozmiarach 2 × 0,5 mm. Mają postać czarnych pałeczek na długich trzonkach. Powstają w nich zarodniki konidialne o średnicy 3,6 do 5,5 μm. Grzybnię Seifertia azaleae można hodować na agarze skrobiowym z siarczanem streptomycyny w stężeniu 100 mg/l. Potwierdzono patogeniczność trzech izolatów przez zaszczepienie zawiesiną zarodników 30 pąków 2 roślin rododendronów. Zainfekowane pąki osłonięto woreczkami foliowymi. Porażone rośliny wytwarzały typowe objawy choroby po 20 dniach od zakażenia. Różne odmiany różaneczników wykazywały różną podatność na patogena.
Przypisy
Kategoria:Melanommataceae Kategoria:Mykobiota Polski