Jan Kanty Lubański, herbu Grzymała (ur. 1820 w Lubaniu, zm. 15 sierpnia 1884 tamże) – ziemianin, właściciel majątku Lubań, bankier, działacz społeczny i filantrop, marszałek szlachty oszmiańskiej.
Życiorys Studiował w Mitawie, potem w Berlinie. Mając niespełna dwadzieścia lat stracił rodziców, skutkiem czego przerwał edukację i powrócił do rodzinnego majątku w Lubaniu. W latach 1852–1859 był marszałkiem szlachty oszmiańskiej, w 1872 roku został dyrektorem Banku Ziemiańskiego w Wilnie; pełnił także funkcję dyrektora tamtejszego Banku Handlowego. Był bardzo ceniony zarówno za działalność społeczną i filantropijną, jak również za obronę szlacheckiej własności ziemskiej.
Zmarł w swoim majątku w Lubaniu, został pochowany w rodzinnym grobie w Horodyszczu koło Wilejki.
Bibliografia Jan Kanty Lubański (Wspomnienie pośmiertne), „Tygodnik Ilustrowany”, 1884, nr 97, s. 289–290.
Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Marszałkowie powiatowi (gubernia wileńska) Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Grzymalici Kategoria:Polscy działacze ziemiańscy Kategoria:Polscy bankierzy Kategoria:Polscy działacze kresowi Kategoria:Ludzie związani z Wileńszczyzną Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1884