Friedrich Dickel (ur. 9 grudnia 1913 w Vohwinkel – obecnie dzielnica Wuppertalu, zm. 22 października 1993 w Berlinie) – działacz komunistyczny, agent GRU, polityk, generał armii, Minister Spraw Wewnętrznych i szef Policji Ludowej NRD w latach 1963–1989.
Życiorys Działalność do 1945 roku Urodzony w rodzinie murarza, po ukończeniu szkoły powszechnej kształcił się w latach 1928–1931 w zawodzie odlewnika. Jednocześnie rozpoczął działalność w ruchu komunistycznym, wstępując w 1928 roku do Komunistycznego Związku Młodych Niemiec, a w roku 1931 – do Komunistycznej Partii Niemiec. Po drugim aresztowaniu w 1935 roku opuścił Niemcy, udając się do Francji, a w następnym roku do Holandii, gdzie kontynuował działalność komunistyczną.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w 1936 roku walczył po stronie sił republikańskich w XI Międzynarodowej Brygadzie im. Ernsta Thälmanna, osiągając stanowisko dowódcy kompanii. Jednak już w następnym roku wyjechał do Moskwy, gdzie wstąpił do szkoły wywiadu GRU. Po jej ukończeniu został wysłany jako agent wywiadu, początkowo do Finlandii, a następnie do Szanghaju. Aresztowany w 1943 roku przez japońskie władze okupacyjne, został skazany przez sąd wojskowy na karę 5 lat więzienia.
Działalność po 1945 roku thumb|Erich Honecker wręcza Dickelowi (pierwszy z prawej) nominację na stopień generała armii, 1984 r. Zwolniony po kapitulacji Japonii, znalazł pracę w amerykańskim biurze projektów, w którym również prowadził działalność szpiegowską na rzecz ZSRR. Do Moskwy powrócił w maju 1946 roku, by w grudniu tegoż roku wyjechać do radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec. Został członkiem Niemieckiej Partii Jedności (SED), a w roku 1947 wstąpił do wschodnioniemieckiej Policji Ludowej, służąc do 1949 roku w jej dyrekcji w Lipsku. Po ukończeniu kursu w Wyższej Szkole Policyjnej w Kochstedt, został komendantem szkoły policyjnej w Berlinie, zaś w 1953 roku – zastępcą komendanta Skoszarowanych Oddziałów Policji Ludowej (KVP) do spraw polityczno-wychowawczych.
Po przekształceniu KVP w Narodową Armię Ludową (NVA) w 1956 roku, Dickel został powołany na zastępcę Ministra Obrony Narodowej ds. politycznych. W latach 1957–1959 przebywał po raz kolejny w Moskwie, na studiach w Akademii Sztabu Generalnego ZSRR. Po powrocie objął ponownie stanowisko zastępcy Ministra Obrony, tym razem ds. techniki i uzbrojenia. Jednocześnie został stałym przedstawicielem NRD przy Sztabie Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. W sierpniu 1961 roku był członkiem Narodowej Rady Obrony NRD podczas budowy Muru Berlińskiego.
15 listopada 1963 roku Friedrich Dickel został mianowany Ministrem Spraw Wewnętrznych NRD i jednocześnie komendantem głównym Policji Ludowej. Do roku 1976 był również szefem obrony cywilnej NRD.
Stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych piastował Dickel przez prawie 26 lat. Został odwołany wraz z całym rządem Willi Stopha 7 listopada 1989 roku w następstwie wydarzeń politycznych w NRD.
W latach 1967–1989 Dickel był członkiem Komitetu Centralnego SED, a także posłem do Izby Ludowej, aż do 1990 roku. Nigdy jednak nie wszedł w skład Biura Politycznego KC SED, toteż nie należał do najściślejszego kręgu władzy w NRD.
Po zjednoczeniu Niemiec mieszkał w Berlinie, gdzie zmarł 22 października 1993 roku, w wieku 79 lat. Został pochowany na cmentarzu Grünau.
Awanse generał major KVP – 1 października 1952 generał porucznik NVA – 7 października 1963 generał pułkownik DVP – 7 października 1965 generał armii DVP – 7 października 1984
Odznaczenia Order Karla Marksa – czterokrotnie (1973, 1983, 1985, 1988) Złota Gwiazda Bohatera NRD – dwukrotnie (1975, 1983) Złota Gwiazda Bohatera Pracy (1988) Odznaka Honorowa Orderu Zasługi dla Ojczyzny (1978) Order Zasługi dla Ojczyzny w Złocie (1973) i Srebrze Order Sztandaru Pracy Order Scharnhorsta (1979) Order Zasługi w Walkach dla Ludu i Ojczyzny I klasy Medal za Walkę z Faszyzmem 1933-1945 Medal Hansa Beimlera Order Lenina – dwukrotnie (1983, 1985) Order Rewolucji Październikowej (1975) Order Czerwonego Sztandaru (1980) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1970) Order Przyjaźni Narodów (1988) Order Ludowej Republiki Bułgarii Order Czerwonego Sztandaru (MRL) Order Przyjaźni (CSRS) (1988) Order Czerwonej Gwiazdy (CSRS) Medal za Zwycięstwo nad Japonią (ZSRR)
Bibliografia Peter Erler, Helmut Müller-Enbergs, „Dickel, Friedrich”, [w:] Wer war wer in der DDR?, wyd. 5, cz. 1, Berlin 2010, . Klaus Froh, Rüdiger Wenzke, Die Generale und Admirale der NVA: Ein biographisches Handbuch, wyd. 5, Berlin 2007, .
Kategoria:Bohaterowie NRD Kategoria:Bohaterowie Pracy NRD Kategoria:Ministrowie NRD Kategoria:Generałowie Narodowej Armii Ludowej Kategoria:Członkowie Volkspolizei Kategoria:Niemieccy komuniści Kategoria:Żołnierze Brygad Międzynarodowych Kategoria:Politycy KPD Kategoria:Politycy SED Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Japonią” Kategoria:Odznaczeni Orderem Karla Marksa Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi dla Ojczyzny (NRD) Kategoria:Odznaczeni Orderem Scharnhorsta Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1993